Przejdź do zawartości

Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/701

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Ta strona została przepisana.

 Skorowóz, ten, który prędko wozi; wóz do przewożenia naprędce z miejsca na miejsce.

 Skorpjon, gr., zwierzę stawonogie z gromady pająków, zamieszkujące południową Europę i kraje podzwrotnikowe, którego ukłucie jest bardzo bolesne (fig.); niedźwiadek; nazwa gwiazdozbioru, jeden z dwunastu znaków zodjaku: Rak.

 Skorsonera, Skorzonera, wł., korzenie rośliny wężymord ogrodowy, używane na jarzynę (fig.).

 Skortacja, łć., nierząd, prostytucja.

 Skorumpowany, zepsuty, zdemoralizowany, przekupiony.

 Skorupa, ułamek rozbitego naczynia glinianego, czerep; naczynie gliniane, zwłaszcza liche, słabe; zwierzchnia twarda powłoka czego: s. jajka; s. ślimaka = muszla, s. żółwia = pancerz, s. orzecha, migdała i t. p. = łupina; s. lodu na wodzie; s. ziemi = zewnętrzna twarda warstwa kuli ziemskiej; materja zaschnięta na ranie, strup.

 Skorupiak, zwierzę stawonogie należące do gromady tejże nazwy.

 Skorupiany, ze skorupy złożony.

 Skorupiasty, Skorupowaty, Skorupiany, mający kształt skorupy.

 Skorupić, powlekać skorupą, sklepić.

 Skorupieć, zamieniać ś. w skorupę; twardnieć na kształt skorupy.

 Skorupka, mała skorupa; czym s. za młodu nasiąknie, tym na starość trąci = nałogów, nabytych w młodości nie można później wykorzenić; rodzaj gry, w której idzie o to, która skorupka rzucona pod wodę dalej poskoczy.

 Skorupowy, odnoszący ś. do skorupy.

 Skoruszyna, jarzębina.

 Skory, prędki, nagły, szybki, pośpieszny; pochopny, skwapliwy, chętny; żwawy, krewki, gwałtowny, skłonny, łatwo ulegający czemu.

 Skorzej, stop. wyż. od Skoro; prędzej, łatwiej.

 Skorzo, Skorso, wł., miesiąc ubiegły, miniony termin wekslu.

 Skorzonera — p. Skorsonera.

 Skos, kawałek tkaniny, odcięty pod kątem ostrym do kierunku nitek: na s., przysł., ukośnie, na ukos.

 Skosić, skrzywić; ściąć kosą, z aec.

 Skosmacić (się), zrobić (ś.) kosmatym.

 Skosmopolityzować się, stać ś. kosmopolitą.

 Skostniały, Skościały, który skostniał; zdrętwiały, zesztywniały, zgrabiały; przemieniony w kość.

 Skostnieć, zmienić ś. w kość; zdrętwieć, zesztywnieć, zgrabieć, osłupieć.

 Skosztować, popróbować, jak smakuje, pokosztować; doświadczyć czego, spróbować.

 Skościały — p. Skostniały.

 Skościeć — p. Skostnieć.

 Skośnica, linja skośna.

 Skośnogłowy, człowiek, mający głowę skośną.

 Skośnooki, mający skośne oczy, zezowaty.

 Skośnoszczęki, mający skośne, wystające szczęki.

 Skośny, ukośny, pochyły, spadzisty; s-e linje = dwie proste w przestrzeni, nie przecinające ś. i nie równoległe.

 Skot, bydło, zwłaszcza rogate.

 Skotak — p. Skotarz.

 Skotarka — p. Skotopaska.

 Skotarz, Skotak, pastuch, pasterz.