Przejdź do zawartości

Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/559

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Ta strona została przepisana.

 Rozkładowy, odnoszący ś. do rozkładu: proces r. = rozkład chemiczny jakiego ciała.

 Rozkłamać, mówić nieprawdę, roznosić kłamstwo.

 Rozkłębiać się, dok. Rozkłębić ś.; wysnuwać ś., rozchodzić ś. kłębami.

 Rozkłopotać, Rozkłopocić, nabawić kogo kłopotów, sprawić mu kłopot.

 Rozkłosić się, Rozkłosować się, rozwinąć ś., rozrosnąć ś. w kłosy, wykłosić ś.

 Rozkłócić, o płynie: rozbełtać, rozmieszać.

 Rozkłóć, Rozkłuć, kłuciem, rozbić, przebić nawskroś; rozłupać, rozszczepić.

 Rozkneblować, uwolnić od knebla, wyjąć knebel z ust.

 Rozkochać, rozbudzić w kim miłość ku sobie, rozmiłować; r. ś., zapłonąć, zapałać miłością ku komu, pokochać kogo; r. ś. w czym, polubić co, zasmakować w czym, roznamiętnić ś. do czego, upodobać sobie w czym a. co.

 Rozkochany, zakochany, rozmiłowany, pałający miłością, rozamorowany.

 Rozkogucić się, rozzłościć ś., rozcietrzewić ś., rozindyczyć ś.

 Rozkokietować, zacząć kokietować z upodobaniem.

 Rozkokosić się, stać ś. pysznym, zdumnieć, przybrać nadętą minę; rozgadać ś., dąsać ś., rozcietrzewić ś.

 Rozkolebać — p. Rozkołysać.

 Rozkolec, brzuchopełz przodoskrzelny (fig.).

 Rozkolonizować, kraj a. posiadłość jaką rozdzielić na kolonje, rozparcelować.

 Rozkolportować, kolportując rozpowszechnić.

 Rozkołatać, kołacząc rozbić, roztrajkotać, rozklekotać, roztrząść: r. wóz, r. fortepian = grając na nim dużo, zepsuć go; r. komu głowę = zająć ją zbytecznemi interesami; r. ś., rozbić ś., roztrząść ś., rozklekotać ś.

 Rozkołysać (się), wprowadzić (ś.) w ruch kołyszący, rozchwiać (ś), rozbujać (ś.), rozhuśtać (ś.), wyobraźnia r-na = wybujała, rozmarzona, rozegzaltowana.

 Rozkomenderować, komenderując rozesłać.

 Rozkompletować, rozdzielić na komplety.

 Rozkonarzyć się, rozrość ś. w konary, rozgałęzić ś., rozkrzewić ś.

 Rozkop, miejsce rozkopane, rów, przekop.

 Rozkopa, dół graniczny zamiast kopca, kopiec rozkopany.

 Rozkopać — p. nied. Rozkopywać.

 Rozkopalisko, miejsce rozkopane dla poszukiwań archeologicznych.

 Rozkopczyć co, usypać na czym wiele kopców, okryć kopcami.

 Rozkopertować, wyjąć z koperty, odkopertować; żart., r. ś. = zdjąć z siebie palto, rozebrać ś.

 Rozkopywać, dok. Rozkopać; rozrzucać, rozbierać kopiąc; oddzielać rowem, przekopem, przekopywać; rozszerzać kopiąc, oczyszczać z miału; sypiąc znosić co: r. kopiec, wał.

 Rozkorkować, otworzyć z korka. wyjąć korek z czego.

 Rozkoronować, rozebrać kogo z korony, strącić z kogo koronę.

 Rozkorzeniać się, dok. Rozkorzenić ś.; rozpuszczać korzenie, rozkrzewiać ś, zakorzeniać ś., rozrastać ś. korzeniami; przen., rozpleniać ś, rozpowszechniać ś., rozpościerać ś., rozkrzewiać ś.

 Rozkosz, przyjemność, podniesiona do najwyższego poziomu, radość niewypowiedziana, lubość, uciecha, upojenie ś. czym, najwyższe zadowolenie; delicja.