Przejdź do zawartości

Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/560

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Ta strona została przepisana.

 Rozkosznica, kobieta, oddająca ś. rozkoszom, kobieta rozkoszna, zbytnica, kochanka, rozpustnica.

 Rozkosznie, Rozkoszno, przysł niezmiernie przyjemnie, niewypowiedzianie lubo.

 Rozkosznik, Rozkoszniś, człowiek, żyjący w rozkoszach, oddany rozkoszom; delikacik, pieszczoszek, sybaryta; lubieżnik, rozpustnik, zmysłowiec.

 Rozkosznisia, zdr. od Rozkosznica; kobieta miła, przyjemna, pieszczocha, zbytnica wesoła.

 Rozkoszny, sprawiający rozkosz, niezmiernie miły, niewypowiedzianie luby, uroczy; pocieszny, ucieszny, zabawny, przemiły, wesoły; oddany rozkoszom, żyjący w rozkoszach, lubieżny, rozpustny, zniewieściały; smaczny, smakowity, apetyczny.

 Rozkoszować kogo = sprawić komu rozkosz; rozkoszą przejmować, napawać, delektować; r. ś., zażywać rozkoszy, doznawać wskutek czego rozkoszy, znajdować w czym rozkosz, lubować ś. czym.

 Rozkosztować, o pewnej liczbie osób: kosztując, zjeść wszystko częściami; r. ś., znaleźć smak, zasmakować w czym; wydać wiele pieniędzy.

 Rozkować, Rozkuć — p. nied. Rozkowywać, Rozkuwać.

 Rozkowywać, Rozkuwać, dok. Rozkować, Rozkuć; zdejmować z kogo, z czego okucie: r. więźnia = uwalniać od kajdan, r. konia = zdejmować z niego podkowy, r. wóz = zdejmować z niego obręcze; r. czyje okowy = uwalniać z więzienia, z niewoli; kując rozszerzać, rozklepywać młotem, rozpłaszczać kuciem.

 Rozkraczać (się), dok. Rozkraczyć (ś.), Rozkroczyć (ś.); rozstawiać czyje (swoje) nogi, trzymać je rozstawione; rozkładać (ś.), rozszerzać (ś.), rozwierać (ś.).

 Rozkraczysty, szeroko rozkraczony.

 Rozkradać, dok, Rozkraść; kradnąc rozchwytywać, rozszarpywać, rozgrabiać, rozdrapywać.

 Rozkrajać — p. nied. Rozkrawać.

 Rozkrakać się, zacząć krakać bez opamiętania.

 Rozkraplacz, przyrząd do rozpryskiwania nawozu płynnego (fig.); rozpylacz, refreszyser.

 Rozkraplać (się), dok. Rozkropić (się); rozpryskiwać (ś.) kroplami; rozpływać ś. na krople.

 Rozkraść — p. nied. Rozkradać.

 Rozkrawać, dok. Rozkroić, Rozkrajać; krając dzielić na części, na kawałki, przecinać, przerzynać, rozrzynać; r. ś., dzielić ś., rozpadać ś. na części, na kawałki.

 Rozkręcać, dok. Rozkręcić; odkręcać, rozprostowywać to, co było skręcone, rozwijać, rozplatać; r. ś., odkręcać ś., rozprostowywać ś., rozwijać ś.

 Rozkrępować, rozwiązać, rozkuć, rozpętać.

 Rozkręt, rysunek, złożony z linji rozkręcających ś., zakrętas; w lm., esy floresy.

 Rozkrochmalać się, dok. Rozkrochmalić ś.; o bieliźnie: tracić sztywność, wiotkim, miękkim ś. stawać, mięknąć; o ludziach: pozbywać ś. sztywności, stawać ś. swobodniejszym, serdeczniejszym.

 Rozkroczyć — p. Rozkraczyć.

 Rozkroić — p. Rozkrajać.

 Rozkroplić — p. nied. Rozkraplać.

 Rozkruszać (się), dok. Rozkruszyć (ś.); pokruszyć (ś.), rozbijać (ś.) na odrobiny, rozdrabniać (ś.) na okruszyny, zamieniać (ś.) na proch, rozsypywać (ś.).

 Rozkruszalny, dający ś. rozkruszyć, sypki, kruchy.