Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/508

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


od władzy niższej do wyższej; prawo poszukiwania należności wekslowej na indosancie wekslu.

Rekuza, łć., odmowa, odprawa dana przez pannę starającemu ś. o jej rękę; odkosz; cofnięcie.

Rekuzować, łć., odmawiać, dawać odmowę, odprawę, nie przychylić ś. do żądania.

Rekwialny, łć., żałobny, zaduszny.

Rekwirent, łć., badający, śledzący; urzędnik śledczy.

Rekwirować, łć., wymagać, zażądać urzędownie.

Rekwizycja, łć., żądanie jednej władzy od drugiej udzielenia pomocy lub poparcia; wezwanie od jednego sądu, aby inny coś załatwił; zażądanie od mieszkańców nieprzyjacielskiego kraju, aby dostarczyli wojsku środków żywności i potrzeb wojskowych.

Rekwizycjonalny, łć., dotyczący rekwizycji.

Rekwizytor, łć., dostarczający teatrowi urządzeń scenicznych; nadzorca, przełożony nad składem rekwizytów teatralnych.

Rekwizytorjum, łć., oskarżenie, akt oskarżający, przemowa oskarżająca.

Rekwizytornia, łć., skład rekwizytów teatralnych.

Rekwizyty, łć., ogół przedmiotów potrzebnych do wykonania jakiej czynności, służących do jakiego celu; przedmioty potrzebne do wystawienia sztuki na scenie teatralnej (oprócz dekoracji i kostjumów).

Rekwjem (requiem), łć., pierwsze słowo, od którego zaczyna ś. wstęp do Mszy żałobnej; śpiew i muzyka do Mszy żałobnej; r. zaśpiewać komu = pochować go.

Relacja, zdanie sprawy; raport; stosunek, związek wzajemny osób lub rzeczy.

Relacjonować, łć., zdawać sprawę, robić sprawozdanie, donosić.

Relacyjny, łć., odnoszący ś. do relacji; r-y sąd = w dawnej Polsce: sąd, na którym król z senatorami zasiadał, a referendarz zdawał relację ze sprawy; r. sejmik = odbywany po sejmie, sejmik prowincjonalny, na którym poseł zdawał relację z tego, co zaszło na sejmie.

Relaksacja, łć., rozprzężenie, ubezwładnienie tkanek; zwątlenie; zwolnienie, ulga.

Relapsus, łć., recydywa; odszczepieństwo; popadający powtórnie (w herezję).

Relata, łć., wieści; r. ref ero = powtarzam, co słyszałem (wyrażenie, używane dla zrzucenia z siebie odpowiedzialności za wiarogodność opowiadanych szczegółów).

Relatować, łć., zdawać relację, wzmiankować, wspominać, przytaczać co.

Relatywny, łć., będący w związku z czym, odnośny, względny.

Relegacja, łć., usunięcie, wydalenie, zwłaszcza ucznia ze szkoły, studenta z uniwersytetu.

Relegować, łć., wydalać, usuwać ucznia ze szkoły, wyganiać; banitować.

Relewa, fr., wyciąg, spis, obrachowanie.

Relewacja, łć., ulżenie, ułatwienie; uwolnienie.

Relicytacja, łć., powtórna licytacja z powodu niedotrzymania warunków pierwszej licytacji.

Religijność, łć., pobożność, bogobojnuść, chętne posłuszeństwo nakazom religji.

Religijny, łć., tyczący ś. religji; przejęty religijnością, bogobojny, pobożny; przen., r-a cześć = uszanowanie jakby dla osoby świętej a. dla rzeczy świętej; walki r-ne = wyznaniowe.

Religja, łć., wiara w Boga i cześć Mu oddawana oraz przywiązane