Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/509

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


do niej obrzędy; zasady wiary i moralności; wyznanie, Kościół; r. naturalna = wiara w Boga, wynikająca z pobudek serca i rozumu, nie oparta na dogmatach żadnego wyznania i głównie dążąca do osiągnięcia jak najwyższej moralności.

Religjament, łć., spójnia, łącznik.

Religjant, łć., zachowujący ściśle zasady religji i przepisy Kościoła.

Religjantyzm, łć.p. Bigoterjap. Dewocja.

Relikwat, łć., pozostałość, reszta (jakiej należności, długu).

Relikwiarz, łć., skrzyneczka, puszka, zawierająca relikwje Świętych (fig.).

Relikwiarzyk, łć., mały relikwiarz.

Relikwje, łć., szczątki ciał Świętych oraz rzeczy, używanych przez Świętych; świętość; przen., droga sercu pamiątka.

Reljef, fr., robota wypukła, płaskorzeźba; bryłowate odstawanieod tła przedmiotów w obrazie; przen., uwypuklanie ś. jakich cech wskutek zestawienia z przeciwnemi cechami, wskutek kontrastu.

Relokacja, łć., poddzierżawienie lokalu; przedłużenie kontraktu dzierżawy.

Rels, częściej w lm. r-y, ang. szyna kolei żelaznej.

Reluicja, łć., odkupienie przez właściciela posiadłości, oddanej wierzycielom.

Reluicyjny, łć., odnoszący ś. do reluicji; r-e prawo = prawo wykupu (zastawu).

Remanacja, łć., odpływ zwrotny.

Remanent, łć., pozostałość kasy; zapas w kapitale, w towarze lub zbożu; zaległość podatkowa.

Remanifestować, łć., odpowiadać na manifest manifestem, protestować, zastrzegać ś.

Remarka, fr., uwaga, notatka.

Rembrantowskie oświetlenie = efekty światłocienia, odznaczające ś. silnemi kontrastami świateł i cieni.

Rembursować, fr., pokryć, zaspokoić rachunek, zwrócić wyłożone pieniądze; zapłacić należność.

Remedjum, łć., lekarstwo, lek, środek zaradczy; prawem dozwolony i brak na wadze (lub próbie) monet; złotych i srebrnych; tolerancja.

Remessa, fr.p. Rimessa.

Remingtona maszyna, służąca do pisania za pomocą naciskania odpowiednich guziczków z literami.

Reminiscencja, łć., wspomnienie; zapamiętane szczegóły odległych rzeczy, zdarzeń; w literat. i muz., ustępy, spotkane już gdzieindziej; bezwiedny plagjat wskutek oczytania i osłuchania.

Remis fr., (remi), w grze w karty: równa liczba oczek (przegrana dla ponitera); zrzeczenie się gry przez partnera, gdy na niego kolej przyjdzie, z powodu złej karty; w grze w szachy, warcaby: part ja nierozegrana; dozwolone, przedłużenie terminu wypłaty; i zwolnienie z długu; odłożenie sprawy na inne posiedzenie.

Remisa, łć., akt, spisany w sądzie pokoju, gdy strony nie chcą ś. pojednać i obierają drogę sądową.

Remisja, łć., odłożenie sprawy na inne posiedzenie.

Remisjer, fr., na giełdzie pośrednik, który zlecenia swoje powierza do wykonania agientowi urzędowemu; giełdziarz, zachęcający osoby prywatne do operacji giełdowych spekulacyjnych.

Remisować karę, stawiać płatkę, gdy grający zrzeka ś. gry z powodu złej karty.

Remispass, nm., pozwolenie piśmienne odebrania towarów, sprowadzanych z zagranicy.