Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/46

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Paszczęka.png

Paszczęka, obie szczęki zwierzęcia razem wzięte (fig.) — p. Paszcza, Wyżlin.

Paszka, zdr. od Pacha.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Paszkot.png

Paszkot, ptak wróblowaty zębodzioby z rodziny drozdów, kwiczoł, kos (fig.).

Paszkwil, wł. zjadliwe pisemko potwarcze, obelga, publicznie rozprzestrzeniana drukiem, pismem.

Paszkwil, wł., część zamku u drzwi; rodzaj zasuwy do zamykania okna, bagnetsztanga.

Paszkwilant, Paszkwilista, łć., Paszkwilarz, wł., autor paszkwilu.

Pasznisty, obfitujący w paszę (łąki p-e).

Paszport, Pasport, Pas, urzędowe świadectwo dla podróżujących, opatrzone rysopisem osoby, dla której zostało wydane, dozwalające na swobodny przejazd do innej miejscowości lub na pobyt w obcej miejscowości przez czas oznaczony.

Pasztecik, wł., ciasteczko z francuskiego ciasta, napełnione np. siekanem mięsem, móżdżkiem, rybą, kapustą i t. p.

Pasztet, wł., na masę zsiekane i przyprawione mięso lub ryba, zapieczone w powłoce z ciasta lub tłuszczu; iron., nieprzyjemność, wielka przykrość.

Pasztetnictwo, wł., umiejętność robienia pasztetów.

Pasztetnik, wł., specjalista, przyrządzający pasztety.

Paść, Pasać, karmić, tuczyć; nasycać; p. a. p., pilnować bydło na pastwisku; przen., opiekować ś. kim, mieć nadzór duchowy nad kim; p. ś. a. p. ś., (o bydle) karmić ś. na pastwisku; p. umysł, oczy, uszy = rozkoszować ś. pięknym widokiem, piękną melodją.

Paśćp. nied. Padać; upaść, zwalić ś., lec, opaść, spaść; przewrócić ś.; polec, zginąć; dotknąć, trafić.

Paść, pastka, pułapka, sidła; przepaść, otchłań.

Paśne (-ego), prawo pasienia bydła na jakimś pastwisku; opłata za pasienie.

Paśnikp. Pastewnik.

Paśny, odnoszący ś. do paszy a. pasienia.

Pat, fr., w szachach takie położenie partji, w którym gracz nie może zrobić żadnego posunięcia, gdy na niego przypada kolej grania.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Patarafka.png

Patarafka, fr., ozdobna podkładka pod lichtarz a. pod lampę, używana dla ochrony stołu (fig.).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Patat.png

Patat, Batat, roślina zwrotnikowa z rodziny powojowatych, uprawiana w krajach gorących dla kłączy bulwiastych, zastępujących kartofle (fig.).

Patataj!, wykrz., naśladujący tętent kopyt końskich.

Patatajka, na p-ę a. na patataj = pośpiesznie, byle jak, niedbale, aby zbyć.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Patelnia.png

Patelnia, płaskie, okrągłe naczynie kuchenne do smażenia (fig.).

Patematologja, gr., traktat o namiętnościach.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Patena.png

Patena, Patyna, łć., talerzyk złoty lub wyzłacany, na którym spoczywa Hostja św. podczas Mszy św. (fig.); gdzie kuchcie do p-y! = nie bierz ś. do nie swoich rzeczy, których, nie jesteś godzien.

Patencista, łć., uczeń, który dopiero co ukończył szkołę i o-