Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/142

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


żać; trochę oczyścić, odczyścić z wierzchu.

Podchleb-p. Pochleb-.

Podchmiel, podpicie sobie, zażycie trunków w niewielkiej ilości.

Podchmielać, dok. Podchmielić; chmielem nieco zaprawiać; p. sobie = podpijać sobie nieco, używać trunku trochę zanadto.

Podchmielony, chmielem zaprawiony, podochocony, wpół pijany.

Podchodny, podchodzący jeden pod drugiego, sąsiedni, graniczny, stykający ś. jeden z drugim; polować na p-ego = podchodząc zwierza.

Podchodzenie, rzecz. od Podchodzićp. Podchód.

Podchodzić, dok. Podejść; idąc zbliżać ś., podsuwać ś., podstępować; podpływać, podciekać; zbliżać ś. do kogo niepostrzeżenie, podkradać ś, zakradać ś.; napastować, niepokoić wycieczkami; walczyć z kim podstępem, sposobem nieuczciwym, podjazdowo; oszukiwać, zwodzić, wywodzić w pole; nabiegać, napływać, napełniać ś., pokrywać ś.: rana p-dzi krwią, mleko p-dzi serwatką, oczy łzami; p. pod co = podpadać pod co, zaliczać ś. do czego, być objętym przez co.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Podchorąży.png

Podchorąży, żołnierz, noszący sztandar, chorągiew; namiestnik, zastępca chorążego; uczeń szkoły wojskowej w Warszawie od 1815—1830 r. (fig.).

Podchować, wyhodować do pewnego wieku, podpaść: p. prosię, cielę; p. ś., wychować ś. do pewnego czasu, do pewnego wieku.

Podchód, podchodzenie, ukradkowe zbliżanie ś. do czego, ukradkowa wycieczka, podjazd; niespodziana napaść na nieprzygotowanego nieprzyjaciela; podstęp, podejście, oszustwo; przykop.

Podchwycićp. nied. Podchwytywać.

Podchwyt, chwycenie drążka gimnastycznego z dołu — p. Podchwycenie.

Podchwytywać, dok. Podchwycić; chwytać z dołu, ujmować za dolną krawędź; znienacka chwytać, podchodzić kogo nagle, zaskakiwać; odzywać ś., wtrącać ś. i do rozmowy, korzystać z okazji, by powiedzieć swoje, zauważać, robić uwagę; wyzyskiwać, korzystać chytrze z czego.

Podciąćp. nied. Podcinać.

Podciągać, dok. Podciągnąć; ciąggnąć do góry, podnosić za pomocą ciągnięcia; ciągnąc, zbliżać; przebierać miarę w piciu (trunków); p. pod co = zaliczać do czego, ściągać do czego, stosować do czego, za pomocą czego; p. ś., być podciągniętym; podnosić ś. do góry.

Podciekać, dok. Podciec, Podcieknąć; ciekąc podpływać, podchodzić: o wodzie a. innym płynie.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Podcienie.png

Podcienie, miejsce ocienione, daszek na słupkach u wejścia domu (fig.); podjazd przed domem.

Podcieniowywać, dok. Podcieniować; dodawać cienie na rysunku, uwydatniać na nim cienie; kłaść nacisk na pewne słowa, w celu uwydatnienia ich.

Podcierać, dok. Podetrzeć; obcierać od spodu, wycierać dolną powierzchnię czego; uszkadzać, kaleczyć nieco przez tarcie; p. ś., obcierać, wycierać siebie od spodu.

Podcieś, Podcios, pierwsza sztuka drzewa, zaczynająca ścianę w budowli drewnianej; podwalina.

Podcięty, przecięty od dołu, przycięty, ucięty; trochę pijany, podchmielony, mający w czubie.