żać; trochę oczyścić, odczyścić z wierzchu.
Podchleb- — p. Pochleb-.
Podchmiel, podpicie sobie, zażycie trunków w niewielkiej ilości.
Podchmielać, dok. Podchmielić; chmielem nieco zaprawiać; p. sobie = podpijać sobie nieco, używać trunku trochę zanadto.
Podchmielony, chmielem zaprawiony, podochocony, wpół pijany.
Podchodny, podchodzący jeden pod drugiego, sąsiedni, graniczny, stykający ś. jeden z drugim; polować na p-ego = podchodząc zwierza.
Podchodzenie, rzecz. od Podchodzić — p. Podchód.
Podchodzić, dok. Podejść; idąc zbliżać ś., podsuwać ś., podstępować; podpływać, podciekać; zbliżać ś. do kogo niepostrzeżenie, podkradać ś, zakradać ś.; napastować, niepokoić wycieczkami; walczyć z kim podstępem, sposobem nieuczciwym, podjazdowo; oszukiwać, zwodzić, wywodzić w pole; nabiegać, napływać, napełniać ś., pokrywać ś.: rana p-dzi krwią, mleko p-dzi serwatką, oczy łzami; p. pod co = podpadać pod co, zaliczać ś. do czego, być objętym przez co.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/57/M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Podchor%C4%85%C5%BCy.png/50px-M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Podchor%C4%85%C5%BCy.png)
Podchorąży, żołnierz, noszący sztandar, chorągiew; namiestnik, zastępca chorążego; uczeń szkoły wojskowej w Warszawie od 1815—1830 r. (fig.).
Podchować, wyhodować do pewnego wieku, podpaść: p. prosię, cielę; p. ś., wychować ś. do pewnego czasu, do pewnego wieku.
Podchód, podchodzenie, ukradkowe zbliżanie ś. do czego, ukradkowa wycieczka, podjazd; niespodziana napaść na nieprzygotowanego nieprzyjaciela; podstęp, podejście, oszustwo; przykop.
Podchwycić — p. nied. Podchwytywać.
Podchwyt, chwycenie drążka gimnastycznego z dołu — p. Podchwycenie.
Podchwytywać, dok. Podchwycić; chwytać z dołu, ujmować za dolną krawędź; znienacka chwytać, podchodzić kogo nagle, zaskakiwać; odzywać ś., wtrącać ś. i do rozmowy, korzystać z okazji, by powiedzieć swoje, zauważać, robić uwagę; wyzyskiwać, korzystać chytrze z czego.
Podciąć — p. nied. Podcinać.
Podciągać, dok. Podciągnąć; ciąggnąć do góry, podnosić za pomocą ciągnięcia; ciągnąc, zbliżać; przebierać miarę w piciu (trunków); p. pod co = zaliczać do czego, ściągać do czego, stosować do czego, za pomocą czego; p. ś., być podciągniętym; podnosić ś. do góry.
Podciekać, dok. Podciec, Podcieknąć; ciekąc podpływać, podchodzić: o wodzie a. innym płynie.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/06/M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Podcienie.png/100px-M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Podcienie.png)
Podcienie, miejsce ocienione, daszek na słupkach u wejścia domu (fig.); podjazd przed domem.
Podcieniowywać, dok. Podcieniować; dodawać cienie na rysunku, uwydatniać na nim cienie; kłaść nacisk na pewne słowa, w celu uwydatnienia ich.
Podcierać, dok. Podetrzeć; obcierać od spodu, wycierać dolną powierzchnię czego; uszkadzać, kaleczyć nieco przez tarcie; p. ś., obcierać, wycierać siebie od spodu.
Podcieś, Podcios, pierwsza sztuka drzewa, zaczynająca ścianę w budowli drewnianej; podwalina.
Podcięty, przecięty od dołu, przycięty, ucięty; trochę pijany, podchmielony, mający w czubie.