Podcinać, dok. Podciąć; obcinać, odcinać od dołu, od spodu, podrzynać, trochę ścinać, przycinać od dołu, nadrzynać; uderzać od dołu: p. konie batem.
Podcios — p. Podcieś.
Podciosywać, dok. Podciosać; podrąbywać, podcinać, ciosać od dołu, od spodu; p-sać języka = pohamować go, ukrócić.
Podcyfrować, oznaczyć u dołu swoją cyfrą, pierwszą literą imienia i nazwiska; podpisać jakiś dokument, list, inicjałami a. podpisem skróconym, podznaczyć.
Podczas, przyim., w czasie czego, w trakcie czego, jednocześnie z czym; p. gdy... = w tym samym czasie, kiedy...; gdy tymczasem... (w zdaniach przeciwstawnych).
Podczaszanka, córka podczaszego.
Podczaszostwo, zajęcie, urząd, tytuł podczaszego; zbior., podczaszy z żoną.
Podczaszować, podawać na stół napoje, spełniać obowiązki podczaszego, być podczaszym.
Podczaszy, urzędnik dworu królewskiego, mający pieczę nad napojami, podawanemi na stół monarchy; w dawnej Polsce godność tytularna.
Podczaszyc, syn podczaszego.
Podczaszyna, żona podczaszego.
Podczerewie, skórka spodnia od strony brzucha lisa, tchórza, bobra.
Podczerniać, dok. Podczernić; sernic od dołu, powlekać czarną barwą dolną powierzchnię czego; trochę przyczerniać.
Podczernieć, stać ś. trochę czarniejszym.
Podczerwienieć, trochę poczerwienieć, nabrać trochę czerwonej barwy.
Podczesać, zaczesać nieco w górę.
Podczołek, przysionek czołowy, oparty na słupach, w jakiejś budowli.
Podczołgać się, przysunąć się czołgając, podpełznąć, podejść.
Podczos, Podcios, młoda główka kapuściana i potrawa z niej; jarzyna z liści posiekanych młodej kapusty, buraków a. sałaty; potrawa z liści kapuścianych z kaszą jęczmienną, zaprawiona słoniną.
Podczyszczać, dok. Podczyścić; trochę oczyszczać.
Poddachowy, umieszczony tuż pod dachem, nakryty dachem.
Poddać — p. nied. Poddawać.
Poddajać, dok. Poddoić; od czasu do czasu wydajać mleko, pozostawiając nieco w wymionach; trochę wydajać; wyciągać u kogo podstępem, pochlebstwem, pewną ilość pieniędzy.
Poddana, forma ż. od Poddany.
Poddanie, rzecz., od Poddać; oddanie czego pod władzę czyją, pod dozór; oddanie czego zwyciężcy do jego rozporządzenia; p. miasta, fortecy, kapitulacja; p. ś., oddanie ś., uległość zwycięzcy, nieprzyjacielowi; uległość, pokora, rezygnacja: znosić cierpienia, poniżenia z p-em.
Poddaniec, ten, co ś. poddał jako jeniec — p. Poddany.
Poddanka, forma ż. od Poddany.
Poddany (-ego), podległy jakiemuś monarsze a. rządowi; stały mieszkaniec państwa, mającego rząd monarchiczny; chłop pańszczyźniany w zależności od dziedzica — szlachcica.
Poddańczuch, niewolniczy służalec.
Poddańczy, dotyczący poddanego a. poddańca, hołdowniczy.
Poddaństwo, bezwzględna zależność względem monarchy, pana; przynależność prawna do pewnego państwa, obywatelstwo;
Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/143
Ta strona została przepisana.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/12/M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_Tom_2.djvu/page143-1024px-M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_Tom_2.djvu.jpg)