Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/141

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Podbiegły, nabiegły, ociekły (krwią, materją).

Podbiegunowy, położony blizko bieguna, mieszkający pod biegunem.

Podbielały, ten, który stał się nieco białym, białawy.

Podbierać, dok. Podebrać; brać co od spodu, wybierać co z dołu: p. ziemię od korzenia; brać trochę, nie wszystko zabierać: p. pszczoły = wycinać część plastrów miodu z ula, p. kartofle = wybierać część kartofli z pod każdego krzaka; zabierać pisklęta z gniazda; zbierać: p. śmietanę z mleka; podgarniać, skupiać pod siebie, ku sobie; podmywać (o rzece); zbierać co nożem, ścinać z wierzchu.

Podbijacz, podbijający, zdobywca, ujarzmiciel.

Podbijać, dok. Podbić; uderzaniem od spodu podnosić co w górę, podrzucać: p. kogo w dumę, p. komu bębenka = schlebiać mu; p. licytującego = pędzić go w górę, by dawał wciąż wyższą cenę; p. komu nogę = uderzać go w nogę, by ś. potknął i przewrócił; p. komu oczy, gębę = uderzy wszy robić siniaki na twarzy, pod oczami; uderzaniem wbijać, wtłaczać, wpędzać głębiej, osadzać mocniej; przen., zawojowywać, ujarzmiać, opanowywać, poddawać swej władzy, hołdować; zniewalać, pociągać ku sobie, czarować, opanowywać wdziękiem, urokiem; przybijać coś niżej czegoś, od spodu; podszywać czym, zwłaszcza futrem; p. buty = nabijać ich podeszwę czym, np. ćwiekami; p. ś., nadwerężać, ranić, ścierać sobie nogi (o koniach, o bydle).

Podbitka, podszewka, podbicie, podszycie odzienia (np. futrem); sufit, podsufitka; w druk., justunek w postaci sztabika pod ostatni wiersz kolumny, ryga.

Podbość, ubość, ugodzić rogami od dołu; przen., poduszczyć, podbechtać, podburzyć, podbuntować.

Podbój, podbijanie, podbicie czego pod swoją władzę, zdobywanie, zdobycie, zabór, zhołdowanie, ujarzmienie.

Podbródek, dolna część twarzy pod wargami, u mężczyzn zwykle porastająca włosami (fig.); u osób otyłych obwisła część ciała pod brodą, podgardle; włosy, rosnące pod brodą; łańcuszki, stanowiące część munsztuka; rodzaj śliniaczka dla dzieci; chustka na szyję do zawiązywania pod brodą.

Podbrudzić, trochę zbrudzić.

Pudbrygadjer, stopień wojskowy niższy od brygadjera.

Podbrzusze, dolna część brzucha, podpępcze, podołek; narządy rodne u kobiety.

Podbrzuszny, położony pod brzuchem, odnoszący ś. do podbrzusza.

Podbudowywać, dok. Podbudować; wzniósłszy co wyżej, budować pod nim część jaką, podmurować; wznieść nieco wyżej jaką budowlę; nieco dalej podprowadzić zaczęte budowanie.

Podbudynek, Podbudowanie, to, co podbudowane, dolna część budowli, przybudówka.

Podbudzać, dok. Podbudzić; poduszczać, podżegać do czego, być bodźcem, ożywiać, podniecać, wzmagać energję, podnosić siłę żywotną.

Podbuntować, podżec, podburzyć, zbuntować.

Podburzać, dok. Podburzyć; podbechtywać, podmawiać do zaburzeń, buntować, podżegać.

Podburzyciel, buntujący, podżegający.

Podchędożyć, nied. Podchędo-