Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/991

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


miejsce (posyłać coś przez o-ę); zdarzenie; o. wojenna = bitwa, potyczka.

Okazjonalizm, łć., doktryna kartezjanizmu, podług której wszelka przypadkowość w życiu człowieka i społeczeństwa jest wynikiem bezpośredniego wmieszania ś. Boga, przez wzbudzenie poszczególnych uczuć w ludziach.

Okazowy, zrobiony jak na pokaz, próbny; o. numer czasopisma = przygotowany na pokaz; wyborowy, doskonały; dorodny.

Okazyjka, łć., sposobność; zabawa, wesołość; bitwa, niewielka potyczka.

Okazyjny, Okazjonalny, łć., przygodny.

Okazywać, dok. Okazać; pokazywać, na jaw wystawiać, wiadomym czynić, objawiać, przedstawiać; ujawniać, dawać znać po sobie; dawać poznać co; dawać dowód czego; wykazywać, udowodniać, stwierdzać, dowodzić; udawać, pokazywać powierzchowność inną, niż jest istotnie; o. ś., pokazywać ś., przedstawiać ś., wyjawiać swe przymioty, występować, jak...; wykrywać ś., pokazywać ś., wyjawiać ś., wychodzić na jaw (okazał ś. niedołęgą); okazuje ś., że... = widocznym ś. staje, że...; wychodzi na jaw, że... = okazała ś. potrzeba, konieczność czego = zaszła konieczność, wyszła na jaw potrzeba; uchodzić za co, za kogo, udawać.

Okcydent, łć., zachód; kraje europejskie, leżące na zachód od morza Adrjatyckiego.

Okcydentalny, łć., zachodni.

Okiełzać, Okiełznać, nałożyć munsztuk, wędzidło; przen., pohamować, ukrócić, powściągnąć; o. namiętności; żona o-ła męża = podbiła, opanowała, wzięła pod pantofel.

Okieneczko, maleńkie okno.

Okienko, małe okno; otwór, luft; oberluft, lufcik; kratka w materji, kwadracik; miejsce próżne wśród tekstu dla wpisania nazwiska, daty, cyfry itp.; dziura w ubraniu.

Okienkowaty, mający kształt okienka.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Okiennica.png

Okiennica, Okienica, rodzaj drzwi, z drzewa zrobionych a. blachą obitych; zasłona wewnętrzna a. zewnętrzna do okna (fig.).

Okirzać, przesłaniać, zaciemniać.

Okirze, osłona z kiru.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Okiść.png

Okiść, śnieg na gałęziach w kształcie kiści zwieszający ś., zmarzłość soplowata, szron, sadź (fig.).

Okitować, oblepić kitem, umocnić kitem.

Oklapnąćp Ochlapnąć.

Oklask, klaśnięcie a. klaskanie w ręce dla wyrażenia podziwu, uznania, wzruszenia, zachwytu, dla dania zachęty artyście; aplauz, brawo.

Oklaskiwacz, ten, co oklaskuje, klakier.

Oklaskiwać kogo, co = bić mu oklaski.

Okleinap. Fornier.

Oklejać, dok. Okleić; naklejać co wokoło, przylepiać co ze wszystkich stron za pomocą kleju, oblepiać.

Oklejnocić, obsypać klejnotami.

Oklep, Na oklep, przysł., bez kulbaki, bez siodła.

Oklepaćp. nied. Oklepywać.

Oklepanka, banalność, rzecz powszechnie znana, często powtarzana, ogólnik.

Oklepany, pospolity, powszechnie wszystkim znany, banalny, szablonowy, spowszedniały.