Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/990

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Okamgnienie, chwila, moment tak krótki, jak mrugnięcie oka; w o-iu = migiem, bardzo szybko, wnet.

Okamieniały, który stwardniał, skamieniał, jakby w kamień się obrócił; zatwardziały, nielitościwy, nieczuły.

Okamienić, zmienić w kamień, zrobić twardym.

Okamienieć, stać ś. kamieniem, stwardnieć, skostnieć, zdrewnieć; stać ś. nieczułym, obojętnym.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Okap.png

Okap, spadek wody kroplami, np. z dachu po deszczu; wystający brzeg dachu, chroniący ścianę od deszczu — p. Obdach; daszek nad kominem w izbie a. w kuchni, kapa (fig.).

Okapaćp. nied. Okapywać.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Okapi.png

Okapi, zwierzę ssące afrykańskie z rodz. przeżuwających, odmiana antylopy (fig.).

Okapłonić, koguta kapłonem zrobić, wytrzebić go; o. mężczyznę = wykastrować go.

Okapturzyć, w kaptur ustroić, kaptur komu włożyć, osłonić kapturem; przen., uczynić mnichem.

Okapywać, dok. Okapać; kapiąc spuszczać na co krople płynu ze wszystkich stron, kapiąc ochlapywać, brudzić co kapaniem na co, pokapywać; o. ś., kapać na siebie, na własne suknie, chlapać na siebie.

Okara, taczka wielka o dwuch kołach; wóz o dwuch kołach wysokich, jak u biedy, do przewożenia ciężarów; przen., człowiek gruby i niezgrabny.

Okarczowywać, dok. Okarczować; robić karczowanie naokoło czego; karczami okładać co dla utrudnienia przystępu.

Okarmiać, Obkarmiać, dok. Okarmić, Obkarmić; karmić do przesytu, karmić nad miarę, opychać.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Okaryna.png

Okaryna, wł., gliniany instrument muzyczny dęty w rodzaju fletu, kształtem przypomina tułów ptaka (f.).

Okastrować, wyciąć jądra z części rodnych męskich, otrzebić.

Okatoliczeć, stać ś. katolikiem.

Okatoliczyć, uczynić katolikiem, uczynić katolickim; o. ś.p. Okatoliczeć.

Okaz, przedmiot jaki osobliwy, niezwyczajny, przedmiot wystawiony na pokaz, próbka wyrobu; egzemplarz jakiego zwierzęcia, rośliny, minerału i t. p., jako cząstka kolekcji, osobliwość wyprodukowana; o. na wystawie przemysłowej, o. inwentarza; okazanie, pokazanie, pozór; wzór, przykład, wcielenie (to o. zdrowia); na o. = pozornie; przegląd wojska, rewja.

Okazaćp. nied. Okazywać.

Okazale, wystawnie, świetnie, wspaniale, pysznie.

Okazałość, wystawność, pompa, wspaniałość, przepych; pozór, powierzchowność; postać widoma; ujawniła ś. cnota w całej o-ci = wyraźnie, w całej szlachetności, w całej wspaniałości.

Okazały, wspaniały, przepyszny, uderzający w oczy, uroczysty, świetny; wzrost o. = wyniosły; pokaźny, poczesny.

Okaziciel, okazujący, przedstawiający co (o. listu); weksel na o-a = na którym nie wymieniona osoba, mająca odebrać pieniądze.

Okazja, łć, sposobność, okoliczność sposobna, sprzyjająca czemu; powód, przyczyna, pobudka (szuka o-i do bójki); furmanka, udająca ś. w dane miejsce; człowiek, idący a. jadący w pewne