Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/800

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Murawa, Murawnik, miejsce trawą porosłe; trawa, pokrywająca pewną przestrzeń gruntu.

Murek, łć., mały mur, niewysoki; małe przymurowanie przed piecem a. obok pieca; wybrzeże kominka, gzyms; framuga w murze; komin, piec do chleba; rodzaj gry towarzyskiej.

Murena, łć., ryba koścista, węgorzowata (fig.).

Murgrabia, nm.p. Burgrabia.

Murkotać, Murgotać, Murmotać, mruczeć, mamrotać, szemrać.

Murłat, nm., belka na murze, na której spoczywają wiązania dachu i belki powałowe.

Murmajster, nm., starszy mularz.

Murog, błr., siano najlepszego gatunku z łąk suchych, położonych między gruntami uprawianemi.

Murołom, wielka armata do ostrzeliwania fortec, rzucająca bomby 48-fnntowe.

Murować, łć., budować coś z cegły, z kamieni, spajając je wapnem a. gliną; m. ś., wznosić dla siebie zabudowanie murowane.

Murowaniec, budynek murowany, chata murowana; karczma.

Murowany, łć., zrobiony z muru (dom m.); murami opatrzony, warowny; przen., mocny, trwały; m. interes = pewny, niezawodny.

Murówka, nm., pospolita cegła do murowania; gatunek jaskółki, gnieżdżącej ś. przy murach.

Murrina, Murryńskie naczynia, kosztowne naczynia, mieniące ś. różnemi barwami, cenione przez starożytnych Rzymian, prawdopodobnie były robione z agatu a. z sardoniksu.

Mursz, Morsz, nm., butwienie, gnicie, rozkład; drzewo butwiejące a. zbutwiałe; łąka torfowa.

Murszeć, nm., butwieć, próchnieć, psuć się.

Murszywy, Murszaty, zbutwiały, spróchniały, zgniły (m. drzewo); grunt m. = obfity w próchnicę, próchnicowaty.

Murza (mur-za) tat.p. Mirza.

Murzać (mur-zać), tat., morusać, brudzić, walać, plamić.

Murzak (mur-zak), tat., drobny szlachcic tatarski.

Murziasty, maści dereszowatej.

Murzyn, człowiek rasy czarnej, Negr (fig.); koń maści murzynkowatej, murzynek; m. roślinny = nazwa, dawana pewnemu gatunkowi palonego wodorostu, morszczynu pęcherzykowatego; w kartach (w lombrze) trzynaście kart pozostałych po rozdaniu, kupna; czarny jak m. = zupełnie czarny; biały m. = człowiek, który pracuje ciężko, jak niewolnik.

Murzynek, mały Murzyn, dziecko murzyńskie; koń maści murzynkowatej, murzyn; ptak z czarną głową.

Murzynka, kobieta z rasy czarnej; rodzaj rzodkwi o czarnej barwie naskórka; odmiana gruszy.

Murzynkowaty, przym. od Murzynek; m. maść = sierść koni przeważnie czarna, z niewielką domieszką białej.

Murzyński, przym. od Murzyn.

Mus, fr., gaz, wydzielający się z napoju gazowego; m., nm., powidła owocowe; konieczność, potrzeba, przymus.

Musat, tur., narzędzie stalowe do ostrzenia.

Musić, nm., zmuszać, przynaglać; m. ś., przymuszać się.

Musieć, nm., być przymuszonym, zniewolonym koniecznością, potrzebować; mieć powinność, obowiązek (z trybem bezok.) zda-