Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/801

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


wać ś. że..., być prawdopodobnym, że..., niezawodnie, zdaje ś, że... (musisz wiedzieć o tym; musiałem słyszeć, alem zapomniał = pewno słyszałem); musi być a. musi, przysł., przypuszczalnie, prawdopodobnie, niezawodnie.

Muskać, dotykać pieszczotliwie, głaskać, pieścić głaskając, gładkim robić, wygładzać, m. kogo po grzbiecie = bić, uderzać; m. ś., stroić ś., piększyć ś. (m. ś. przed zwierciadłem).

Muskaryna, łć., alkaloid, znajdujący ś. w grzybach muchomorach; używa ś. jako antydot w zatruciu atropiną.

Muskat, łć.p. Muszkat.

Muskologja, łć., część botaniki o mchach.

Muskularny, łć., silny, mający silne muskuły.

Muskulatura, fr., mięśnie całego ciała a. jego części.

Muskuł, łć., mięsień.

Musnąć, lekko, pieszczotliwie dotknąć, pogłaskać; m. kogo po grzbiecie = uderzyć kogo; m. kogo po kalecie = zmusić do wydatku.

Muson, Musson, Monsun, arab., wiatr południowo-azjatycki, zmieniający co pół roku kierunek, w skutek niejednakowego ogrzewania ś. lądu i morza.

Musować, fr., burzyć ś., pienić ś., szumieć, wydzielać z siebie gaz.

Musowo, nm., koniecznie, nieodzownie, nieodbicie, nieodparcie, niezawodnie.

Mustang, ang., zdziczały koń na prerjach amerykańsk. (fig.).

Muster, nm., próba, okaz, wzór, rysunek.

Musterunek, nm., rewizja popisowych do wojska w celu orzeczenia ich zdatności; m. ekonomiczny = rewizja umundurowani i uzbrojenia.

Mustikjera, fr.p. Moskitjera.

Mustra, nm., ćwiczenie żołnierzy w obrotach wojskowych.

Mustrować, nm., uczyć żołnierzy obrotów wojskowych; napominać, uczyć zachowania ś.; oglądać od stóp do głów, jak kto odziany i jak ś. zachowuje, krytycznie lustrować, oglądać.

Mustyk, fr.p. Moskit.

Musujący, fr., imiesł. od Musować; m-e napoje = nasycone kwasem węglanym (wody gazowe, wino szampańskie).

Musułbas, tur., tkanina bawełniana, używana szczególniej do podszywania opończ i namiotów.

Muszaty koń, koń białej maści.

Muszczka, plasterek czarny na twarzy, używany przez kobiety zalotne dla dodania sobie wdzięku, muszka; w lm., loczki, filutki z włosów u kobiet.

Muszelka, nm., zdr., mała muszla (do tuszu, do farb); muszla, używana do podawania potraw (móżdżki w m-ach).

Muszir, arab., tytuł ministra i feldmarszałka w Turcji.

Muszka, drobna mucha; plasterek czarny na twarzy, używany przez kobiety dla dodania sobie wdzięku, muszczka; sztyfcik na lufie broni palnej, ułatwiający celowanie, wizjer, wizerek; odmiana gruszki.

Muszkat, łć., drzewo, hodowane w gorących krajach dla owocu, zwanego gałką muszkatową, tudzież powłoki, okrywającej ten owoc, zwanej kwiatem muszkatowym, muszkatowiec korzenny (fig.).

Muszkatel, łć., przednie wino z Włoch południowych, z zapa-