Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/798

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


Mud’, Mudio, pogardl., chłop, gbur.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Muezyn.png

Muezyn, arab., u Mahometan: duchowny, nawołujący z minaretów do modlitwy (fig.).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Mufa.png

Mufa, nm., łącznik rur, osi, rodzaj pochwy żelaznej (fig.).

Mufka, nm., zarękawek, którego używają kobiety dla uchronienia rąk od zimna (zdr. Mufeczka).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Mufla.png

Mufla, nm., rodzaj naczynia żelaznego lub glinianego, służącego do wypalania farb na porcelanie, szkle; retorta do wytapiania cynku z rudy w piecach bez dostępu powietrza.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Muflon.png

Muflon, fr., gatunek owcy (fig.).

Muflowy, nm., przym. od Mufla; m-e farby = wypalone na polewie porcelanowej w temperaturze niewysokiej.

Mukier, nm., mruk; mistyk.

Mufty, arab.,, najwyższy kapłan i sędzia w Turcji, wyjaśniający prawne i obyczajowe wątpliwości Koranu.

Mulać, walać, oblepiać mułem; dłubać; trzeć, obcierać (skórę).

Mularczyk, chłopiec od mularza, uczeń mularski, czeladnik mularski.

Mularka, nm., żona mularza, zajęcie mularza; rodzaj bułki; m., łć., poganiaczka mułów.

Mularstwo, Mularka, nm., rzemiosło mularskie, stan mularza.

Mularz, nm., ten, co muruje z cegły, kamieni, gliny, wapna i cementu; wolny m. = członek tajnego stowarzyszenia, rozpowszechnionego w Europie w XVIII i na początku XIX w., wolnomularz, mason, frankmason, farmazon.

Mulasty, podobny do mułu, mający własności mułu.

Mulat, hiszp., urodzony z ojca białego i matki murzynki a. naodwrót (forma ż. Mulatka).

Mulica, łć., samica muła.

Mulić, okrywać mułem, zamulać.

Mulisty, Mulasty, Mułowaty, szlamowaty, błotnisty.

Mulizna, ziemia iłowata.

Mulnik, Mularz, łć., pastuch mułów, przewodnik, poganiacz mułów.

Multan, gatunek szabli.

Multan, Multon, fr., gatunek miękkiej tkaniny wełnianej.

Multanka, Multanki, piszczałka, fujarka drewniana.

Multum, łć., mnóstwo, wielka ilość.

Multyplikacja, łć., mnożenie.

Multyplikator, łć., w arytm., liczba, przez którą ś. mnoży, mnożnik; w fiz., przyrząd do oceniania słabych prądów elektrycznych, galwanoskop, galwanometr.

Multyplikować, łć., mnożyć, powiększać.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Muł.png

Muł, łć., rodzaj konia, zwierzę, zrodzone z osła i klaczy (fig.).

Muł, szlam, błoto.

Mułek, zdr. od Muł; piasek pyłkowy; m. krzemienny = pokłady miałkiej krzemionki ze szczątkami wymoczków.

Mułła, tur.p. Mołła.

Mumifikacja, łć., stwardnienie części ciała obumarłej, zgorzel sucha.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Mumja.png

Mumja, pers., zwłoki ludzkie a. zwierzęce, zachowane od zepsucia przez zabalsamowanie (fig.); przen., człowiek chudy, wyschły, jakby bez życia; małomówny.

Mundlejm, Mundklej, nm., klej (karuk) oczyszczony, nieco osłodzony i wysuszony w tablicz-