Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/699

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


woc suchy, dwuklapowy, pękający, w którym nasiona przymocowane są w jednym rzędzie do szwu górnego (fig.) (zdr. Łupinka).

Łupiskóra, zdzierca, chciwiec, wydrwigrosz.

Łupka, mała szczapka drzewa; mała bryła żelaza; w lm.p. Łubki.

Łupkip. Łupliwy.

Łupkowy, przym. od Łupek; szyfrowy.

Łupliwość, Łupkość, Łupność, własność niektórych ciał, zasadzająca ś. na tem, że dają ś. łatwo łupać.

Łupliwy, Łupki, dający ś. łatwo łupać, szczepać, łupiący się.

Łupnąć, dok. od Łupać; uderzyć, trzasnąć, palnąć, machnąć; zrobić coś prędko i dzielnie, chwacko; ograć kogo; skazać; ł. uczniowi pałkę = postawić mu ją w dzienniku; ł. kieliszek= wypić, golnąć: ł. ś., uderzyć ś.

Łupnik, kamień warstwowy, płyta.

Łupu! cupu!p. Łup!

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Łuska.png

Łuska, pokrycie niektórych owoców, łupina, naskórek, plewa; blaszki kościste a. zgrubiałe fałdy skóry, stanowiące pokrycie niektórych ryb, gadów i ssących (fig.); skorupa (u żółwia, krokodyla — p. Łuszczki); zaokrąglona, płaska część niektórych części głowy; przen., pancerz; dach w ł-ę = złożony z zachodzących jedna na drugą cząstek; w bud., ozdoby w kształcie łuski.

Łuskać, Łuszczyć, z łuski, z łupiny obierać; ł. ś., dobywać ś. z łuski; obłazić cienkiemi warstewkami, łuszczkami; błyszczeć, lśnić, świecić.

Łuskany, obrany z łupiny (migdały ł-e).

Łuskiewp. Łupina.

Łuskiewka, jedna z warstewek, pokrywających cebulę, łuska.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Łuskiewnik.png

Łuskiewnik, roślina z rodziny trędownikowatych (fig.).

Łuskopłetwe ryby; rodzina ryb cierniopromiennych.

Łuskoskrzydłe, owady, mające łuskowaty połysk na skrzydłach; motyle.

Łuskowaty, Łuskowany, mający na sobie łuski, podobny do łuski.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Łuskowiec (1).png
M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Łuskowiec (2).png

Łuskowiec, ptak wróblowaty, stożkodzioby z rodziny łuszczaków (fig.); zwierzę szczerbate ssące, pokryte rogowemi łuskami (fig.).

Łuskowy, Łuszczkowy, przym. od Łuska.

Łuskwinap. Łupina.

Łuszczak, Łuszczeniec, dojrzały orzech laskowy, który sam wypada z łuski; w zool., w lm., ł-ki, rodzina ptaków wróblowatych stożkodziobych.

Łuszczastyp. Łuskowaty.

Łuszczenie ś. (o skórze), oddzielanie ś. w cienkich warstewkach.

Łuszczeniec, w bot., roślina z gromady grzybów.

Łuszczka, zdr. od Łuska; bielmo na oku, powodujące ślepotę; w min., błonka, warstewka w minerałach.

Łuszczkowaty, Łuszczkowy, przym. od Łuszczka.

Łuszczyca, rodzaj liszaja (choroba skóry).

Łuszczyćp. Łuskać; ł. ś., obłazić cienkiemi, wierzchniemi warstewkami (o naskórku).

Łut, nm., 1/32 część funta.

Łutowy, nm., przym. od Łut; ważący jeden łut — p. Łutówka.

Łutówka a. wiśnia łutowa, w bot., odmiana wiśni o owocach barwy ciemno-czerwonej.