Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/657

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Legitymować, uprawniać; l. ś., usprawiedliwiać się, udowadniać swoje prawa do szlachectwa.

Legiwać, forma częstotl. od Leżeć.

Legja, łć., oddział wojska w dawnym Rzymie; l. cudzoziemska = we Francji oddziały wojska ochotnicze, utworzone z cudzoziemców; przen., wielka ilość, tłum; l. honorowa = instytucja orderu tej nazwy we Francji.

Legjon, łć., u starożytnych Rzymian oddział wojska, złożony z 10 kohort (3000—5000 ludzi); wielki oddział wojska, utworzony z werbowanych ochotników; za Napoleona I wojsko utworzone we Włoszech z ochotników Polaków (l-y polskie).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Legjonarjusz.png

Legjonarjusz, Legjonista, łć., żołnierz rzymski (fig.).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Legjonista.png

Legjonista, łć., żołnierz, należący do legjonów polskich, będących niegdyś w służbie francusko-włoskiej (f.).

Legnąćp. Lec.

Legować, łć., zapisać, przekazać testamentem.

Legowisko, nora zwierzęca, miejsce odpoczynku zwierząt; łoże, posłanie, szczególniej liche, byle jakie; przen., siedlisko; leże żołnierskie, obóz.

Legulej, łć., adwokat, krętacz, kauzyperda.

Legumin, łć., ciało białkowate, znajdujące się w roślinach strączkowych.

Legumina, Legomina, fr., potrawa słodka jako przysmak (zdr. Leguminka); warzywa, jarzyny, kasza, mąka, groch i t. p.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Legwan.png

Legwan, hiszp., gatun. jaszczurki (f.).

Lej, pijak, pijanica; śmigus, dyngus — p. Lejek.

Lejarnia, fabryka odlewów metalowych, gisernia.

Lejarz, robotnik, pracujący w lejarni, giser.

Lejbchirurg, nm., chirurg nadworny.

Lejbgwardja, gwardja przyboczna monarchy.

Lejbgwardzista, nm., żołnierz albo oficer z lejbgwardji.

Lejbhuzar, nm., huzar z lejbgwardji.

Lejbmedyk, nm., lekarz przyboczny, nadworny monarchy.

Lejbkuczer, nm., woźnica monarszy.

Lejbregiment, nm., regiment złożony z lejbgwardji.

Leitmotiv, nm., temat przewodni, melodja powracająca w muzyce operowej; przen., myśl przewodnia w utworze literackim.

Leitton, nm., nuta prowadząca, ton przewodni.

Lejbowaty, rozlazły, ociężały, ciemięgowaty.

Lejc, nm., rzemień, którym woźnica kieruje konia, uzdeczka; pas rzemienny, idący od chomąta do dyszla, naszelnik, wodza.

Lejcowy, nm., przym. od Lejc; l. koń = koń chodzący w lejcach przed koniem dyszlowym albo obok niego.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Lejdejska butelka.png

Lejdejska butelka, przyrząd do zgęszczania elektryczności i zbierania jej w większych ilościach (fig.).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Lejek.png

Lejek, Lej, przyrząd do przelewania i filtrowania cieczy (fig.); wązki prąd wody między sterczącemi nad powierzchnią morza skałami; gatunek grzyba; obrót rąk, trzymanych pod kątem ostrym.

Lejkowaty, Lejowaty, z kształtu podobny do lejka.

Lejniap. Lejarnia.