Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/656

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


zaledwie, dopiero, tylko co, dopiero co, skoro, jak tylko; l. nie = prawie, tylko co nie; l. nie l. a. l. l. = z wielką trudnością, z biedą.

Ledwość, w wyr. z l-ą = z trudem.

Ledwuchna, Lerka, ptak wróblowaty z rodziny skowronków.

Lefelbor, nm., świder łyżkowaty.

Lefoszówka, fr., strzelba myśliwska odtylcowa.

Lega, wł., arkusz, złożony w formacie książki a. kilka takich arkuszy, włożonych, jeden w drugi i zeszytych, stanowiących część książki oprawionej.

Legacja, łć., poselstwo; zapis testamentowy; dawniej prowincja państwa kościelnego, rządzona przez legata.

Legacyjny, łć., poselski.

Legać, częstotl. od Leżeć i Lec; kłaść się, leżeć, sypiać.

Legalizacja, fr., poświadczenie, urzędowe zaświadczenie, uprawomocnienie.

Legalizować, fr., uprawomocnić, uwierzytelnić, urzędownie stwierdzić prawdziwość podpisu na dokumencie.

Legalnie, łć., zgodnie z prawem, wedle przepisów prawnych.

Legalność, łć., postępowanie zgodne z prawem.

Legalny, łć., zgodny z przepisami prawni, prawny; l-a opozycja = opozycja przeciwko władzom rządowym, nie przekraczająca praw, przez rząd ustanowionych.

Legar, nm., podkład z drzewa, belka, na której spoczywa jaki ciężar (l-y pod beczki w piwnicy); l-ry, belki, do których przybija się podłogę.

Legart, Legawiec, leniuch, wałkoń, ospalec, piecuch; odmiana psa myśliwskiego, wyżeł.

Legat, łć., u Rzymian poseł, pomocnik wodza, namiestnik; tytuł pełnomocników i posłów kurji rzymskiej; zapis testamentowy.

Legatarjusz, łć., obdarowany zapisem testamentowym, zapisobierca (forma ż. Legatarjuszka).

Legato, wł., w muz., łącznie, łącząc, zlewając z sobą tony.

Legator, łć., (forma ż. Legatorka); zapisodawca.

Legatura, Ligatura, Legierunek, nm., przymieszka metali nieszlachetnych do szlachetnych, np. miedzi do złota.

Legawiec, gatunek wyżła — p. Legart.

Legawy, leniwy, gnuśny; pies l.p. Legawiec; l-e pole = polowanie z psem legawym na ptactwo.

Legienda, łć., opis życia świętego a. jakiego zdarzenia z jego życia; podanie pełne cudowności; utwór poetyczny treści religijnej na tle podań ludowych; napis półkolisty na monecie a. medalu; wogóle: napis objaśniający (na obrazie, mapie, budowli, pomniku i t. p.); l., żart., w grze w karty: leżenie, wpadnięcie (niewzięcie zapowiedzianej liczby lew).

Legiendarny, Legiendowy, łć., oparty na podaniu, podaniowy.

Legierunek, nm.p. Ligatura.

Legislacja, łć., prawodawstwo.

Legislacyjny, łć., prawodawczy.

Legislator, łć., prawodawca.

Legislatywa, Legislatura, łć., ciało prawodawcze, władza prawodawcza.

Legista, łć., prawoznawca.

Legisterja, łć., prawoznawstwo.

Legityma, łć., część majątku z prawa należna dzieciom.

Legitymacja, łć., udowodnienie tożsamości osoby; udowodnienie praw, stwierdzenie urzędowe.

Legitymista, fr., członek stronnictwa monarchji dziedzicznej Burbonów we Francji.

Legitymizm, fr., zasada dziedziczenia tronu według praw starszeństwa przez członków dynastji panującej.