Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/649

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


marmurem albo pomalowanie jej ciemniejszą farbą.

Lampiarnia, gr., skład a. fabryka lamp; l. a. lampucernia, izba, gdzie ś. lampy przechowują, czyszczą i napełniają.

Lampiarz, gr., ten, co robi albo sprzedaje lampy; ten, co czyści i zapala lampy i latarnie publiczne, latarnik, lampucer.

Lampjon, fr., lampka a. latarnia papierowa do iluminacji.

Lampka, gr., mała lampa (l. nocna, l. przed obrazem świętym); szklaneczka do napojów i trunków.

Lampreda, Lampreta, łć., ryba minóg.

Lamprometr, gr., przyrząd do mierzenia natężenia światła.

Lampucer, nm.p. Lampiarz.

Lampucernia, nm.p. Lampiarnia.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Lamus.png

Lamus, nm., przy większych dworach domek murowany, służący do przechowywania cenniejszych przedmiotów, magazyn, skarbiec (fig.); iron. skład starych rupieci, rupieciarnia (zdr. Lamusik).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Lanca.png

Lanca, łć., drążek ze stalowym szpicem, ułańska pika z chorągiewką (fig.).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Lancet.png

Lancet, fr., nożyk składany obosieczny do operacji chirurgicznych (fig.), bistur.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Lancetnik.png

Lancetnik, fr., zwierzę kręgowe bez wyróżnionej głowy, bez serca, ze szkieletem błoniastym, zaliczane do ryb bezgłowych (fig.).

Lancetowaty, fr., z kształtu podobny do lancetu (liść l. = podłużny i śpiczasty).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Lancknecht.png

Lancknecht, Landsknecht, nm., dawny żołnierz zaciężny w Niemczech (fig.); l. a. lanc, lancuś = gra hazardowa w karty, djabełek.

Lancmanp. Landsman.

Lancyjer, fr., żołnierz lekkiej jazdy za Augusta III.

Landara, nm., duży, ciężki powóz podróżny, stara kareta; otyła niezgrabna kobieta.

Landgraf, nm., daw. tytuł niektórych książąt udzielnych w Niemczech.

Landkuczer, nm., najemny woźnica z wozem.

Landlord, ang., właściciel wielkich dóbr ziemskich w Anglji.

Landmistrz, nm., wielki mistrz Krzyżacki.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Lando.png

Lando, fr., rodzaj powozu oszklonego o jednakowo szerokich siedzeniach przednich i tylnych, z budą, rozkładającą ś. naprzód i w tył (fig.).

Landrat, nm., naczelnik powiatu w Prusiech; rada okręgowa w Bawarji.

Landrecht, nm., ustawa praw cywilnych, wprowadzona dnia 1 czerwca 1794 r. do ziem, odpadłych pod panowanie pruskie po rozbiorze Polski.

Landsknecht, nm.p. Lancknecht.

Landsman, nm., ziomek, krajowiec, tubylec.

Landsting, Landting, duńs., zgromadzenie narodowe, izba poselska w państwach skandynawskich.

Landszaft, nm., krajobraz, pejzaż.

Landszafta, nm., towarzystwo kredytowe ziemskie w Prusiech.

Landszep, nm., ławnik, sędzia gminny.

Landszturm, nm., pospolite ruszenie w Niemczech.

Landszturmista, nm., należący do landszturmu.