Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/648

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Lama.png

Lama, peruw., zwierzę racicowe o długiej szyi i pięknej wełnie (fig.); tkanina wełniana z tego zwierzęcia.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Lama 2.png

Lama, tybet., kapłan Buddy w Tybecie (fig.); Dalaj-L., arcykapłan tybetański.

Lamaizm, Lamizm, łć., sekta buddyjska w Tybecie, której arcykapłanem jest Dalaj-Lama.

Lambadacyzm, gr., błędne wymawanie l zamiast r (lobak zamiast robak).

Lambinować, fr., ślęczeć nad czym, zanadto ś. mozolić.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Lambrekin.png
M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Lambrekin 2.png

Lambrekin, fr., krótkie udrapowanie firanki u drzwi i okien, zwykle z ciężkiego materjału (fig.); w heral. ozdoby około hełmu, labry (fig.).

Lamela, łć., cienka płytka metalowa.

Lament, łć., płacz, narzekanie.

Lamentacja, łć., skarga, użalenie ś.; pieśni Jeremjaszowe, śpiewane w kościele katolickim w ostatnie trzy dni W. tygodnia.

Lamentować, łć., narzekać, żalić ś., biadać, skarżyć ś.

Lamety, fr., prątki nitkowate z cienkiej blachy cynkowej, używane na ozdoby choinkowe na Boże Narodzenie.

Laminować, fr., walcować blachę, aby była cienką; walcować żelazo na sztaby.

Lamizmp. Lamaizm.

Lamoretki, fr.p. Amoretki.

Lamować, fr., obszywać czym brzegi materjału, bramować.

Lamowany, fr., obszyty tasiemką a. mający obwódkę.

Lamówka, fr., obszycie cienką skórą brzegów rzemienia a. innego przedmiotu skórzanego.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Lampa.png

Lampa, gr., przyrząd do oświetlania sztucznego, ogrzewania lub topienia (l. olejna, naftowa, spirytusowa, benzynowa, gazowa, elektryczna, acetylenowa (fig.); przen., przedmiot, dostarczający światła, np. księżyc, słońce, gwiazda i t. p.; pogardl. twarz, zwłaszcza duża i brzydka, gęba; łysina; w chem., przyrząd, służący do spalania jakiegokolwiek ciała, do wytwarzania światła a. ciepła; l. bezpieczeństwa a. Davego — p. Davy’ego lampa przen., l-y = ślepie wilka; zdr. Lampka.

Lampadacja, łć., palenie podeszew lampami przy torturach.

Lamparci, łć., przym. od Lampart; l-cie życie = birbanckie, rozpustne, hulaszcze.

Lamparcica, łć., samica lamparta; kobieta lekkich obyczajów, rozpustnica.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Lampart.png
M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Lampart morski.png

Lampart, łć., wielki kot afrykański centkowany (fig.); l. morski, zwierzę ssące z rodziny fok (fig.); przen., łobuz, birbant, hulaka, rozpustnik.

Lamparterja, łć., życie hulaszcze, birbantka, rozpusta.

Lampartka, łć., lampartowanie ś.

Lampartować ś., łć., być łobuzem, hulaką, birbantem, rozpustnikiem; próżniaczyć, włóczyć ś.

Lampas, fr., pas odmiennego koloru u czapki, spodni a. kołnierza; u ściany: szlak.

Lampeczka, Lampka, gr, zdr. od Lampa; szklaneczka do napojów (np. do wina, miodu).

Lamperja, fr., wyłożenie dolnej części ściany deskami, betonem,