Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/642

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


w grze w loteryjkę: cztery liczby w jednym rzędzie nakryte.

Kwaterować, fr., rozmieszczać (wojsko) po kwaterach; mieszkać; k. ś. = wprowadzać ś., sadowić ś.

Kwaterunek, fr., obowiązek dawania wojsku kwatery, podatek kwaterunkowy.

Kwaterunkowe, fr., podatek na mieszkanie dla wojska.

Kwatr, łć., zaprząg czterokonny.

Kwatryljonp. Kwadryljon.

Kwazymodo, łć., pierwsza niedziela po Wielkiej Nocy, Niedziela Kwietnia.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kwef.png

Kwef, fr., zasłona twarzy, używana przez kobiety muzułmańskie (f.); woal (zdr. Kwefik).

Kwefić, fr., osłaniać twarz kwefem.

Kwerela, łć., zażalenie, skarga do sądu grodzkiego; sprawa, zatarg.

Kwerenda, łć., poszukiwanie, śledzenie, szperanie (w aktach, w archiwach).

Kweres, Skweres, łć., zamieszanie, kłopot; śledztwo.

Kwerymonja, łć., skarga, zażalenie.

Kwesta, łć., zbieranie jałmużny na biednych a. na klasztor; to, co zebrano, kwestując.

Kwestarka, łć., zbierająca jałmużnę po domach lub w kościele.

Kwestarz, łć., braciszek zakonny, kwestujący na utrzymanie klasztoru.

Kwestja, łć., pytanie, zadanie do rozwiązania, do rozstrzygnięcia; wątpliwość; trudność, przeszkoda, sprawa; k. gabinetowa = sprawa, której rozstrzygnięcie niezgodne z żądaniem ministrów spowoduje podanie ś. ich do dymisji; k. formalna = dotycząca sposobu traktowania spraw; k. merytoryczna = dotycząca treści sprawy rozważanej; wziąć kogo na k-ę = badać, poddać badaniu.

Kwestjonarjusz, Kwestjonarz, łć., szczegółowy spis pytań, dotyczących jakiej sprawy, rozsyłany zwykle ludziom kompetentnym dla pozyskania wyjaśnień.

Kwestjonować, łć., wypytywać; podawać w wątpliwość.

Kwestor, łć., tytuł urzędnika skarbowego w dawnym Rzymie; w uniwersytecie urzędnik do pobierania opłat za kolegja; w parlamencie: deputowany wybrany do pomocy prezesowi co do porządku obrad i przy głosowaniu.

Kwestować, łć., chodzić a. jeździć po kweście; zbierać dobrowolne datki.

Kwestura, łć., biuro do przyjmowania opłat w uniwersytecie; członkowie korporacji parlamentarnej, zajmującej się sprawami kasowemi; urząd kwestora.

Kwestyjka, łć., drobna kwestja.

Kwękać, Kwęczeć, niedomagać, być słabym, chorym; stękać, jęczeć.

Kwiaciarka, robiąca sztuczne kwiaty; sprzedająca kwiaty naturalne.

Kwiaciarnia, fabryka sztucznych kwiatów; sklep z kwiatami, zakład ogrodniczy.

Kwiaciarstwo, hodowla kwiatów, wyrabianie sztucznych kwiatów.

Kwiaciarz, ogrodnik, hodujący kwiaty.

Kwiat, część rośliny dojrzewającej, zawierająca w sobie narządy owocowania, t. j. słupek i pręciki, wychodzące z kielicha i otulone koroną; roślina w doniczce, w gruncie, kwiat z niej obcięty; przen., k. młodości = pora rozkwitu młodzieńczego, powab, wdzięk; wybór, co najlepszego (k. towarzystwa); rzecz wyborowa; w chem., niektóre przetwory w postaci kryształków, delikatnego proszku lub kłaczków (k. siarkowy); zapach właściwy winu, bukiet; w myśl., ogon jelenia, sarny.