Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/613

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


watych, szpilecznica, szpilecznik, szpilka adamowa.

Krępować, wiązać, ściągać mocno; ograniczać czyją swobodę, powstrzymywać od czego, hamować; jednać, zjednywać; k. ś., powstrzymywać ś. od czego dla pewnych względów, żenować ś.; w techn., wyginać żelazo.

Krępulec, narzędzie do krępowania, do naprężania, zaciskadło; roślina kosodrzew.

Krępy, człowiek niewysoki lecz tęgi i silnie zbudowany.

Krętacki, przym. od Krętacz; szalbierski, nieuczciwy, nieczysty (interes).

Krętactwo, Krętarstwo, kręcenie, matactwo, szalbierstwo.

Krętacz, nie mówiący prawdy, używający wybiegów, postępujący nieuczciwie; matacz, szalbierz.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Krętak.png

Krętak, Krętaczek, gatunek chrząszcza (fig.).

Krętanina, kręcenie ś., bieganie, chodzenie w różne strony; zamęt, kłopot.

Kręto, przysł. od Kręty; nieprosto; przen., kiepsko, źle.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Krętogłów.png

Krętogłów, Krętogłówka, zool., ptak dwuparzystopalcowy z rodziny dzięciołów (fig.).

Krętorogi, mający rogi kręte, zakręcone.

Krętu-wętu, wykrz. wyrażający krętaninę, kręcenie ś., zabiegi.

Kręty, nieprosty, kręcący ś., wijący ś., wężykowaty, kręcony; przen., podstępny, nierzetelny.

Krężel, walec drewniany, zatknięty w przęślicę, służący do nawijania przędziwa; kądziel.

Kridar, łć., upadły, bankrut.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Krikiet.png

Krikiet, ang., gra ogrodowa, polegająca na tym, by za pomocą piłki strącić drążek, umieszczony na trzech innych drążkach, wbitych rzędem w ziemię; do podrzucania piłek służą drewniane łopatki (fig.).

Kri-kri, nieod., zabawka, wydająca dźwięk skrzeczący.

Kriwe-Kriwejtop. Krewe-Krewejto.

Krnąbrność, nieposłuszeństwo, hardość, zuchwałość.

Krnąbrny, uparty, okazujący upór w nieposłuszeństwie, hardy, zuchwały, przekorny.

Kroazetka, fr., cienka tkanina bawełniana w drobne prążki.

Kroaza, fr., tkanina, zwykle bawełniana a. jedwabna, w drobne ukośne prążki.

Krobecznik, ten, co robi krobie; obnoszący w skrzynce towary.

Krobia, pudełko z drzewa albo z łyka (zdr. Króbka, Króbeczka).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Krochmal.png

Krochmal, nm., mączka, skrobia, jeden z węglowodanów cz. związków węgla, wodoru i tlenu (fig.).

Krochmalić, napuszczać, usztywniać krochmalem (k. bieliznę).

Krocień, roślina z rodziny wilczomleczowatych.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Krocionóg.png

Krocionóg a. Wielonóg, zwierzę stawonogie, z gatunku wijów tęporożnych (fig.).

Krociowy, mający krocie pieniędzy, bardzo bogaty.

Krocze, w anat., miejsce pomiędzy udami; śródkrocze, międzykrocze.

Kroczek, zdr. od Krok; mały krok; ryba karp dwuletni.

Kroczyć, stąpać z pewną powagą, iść powoli.

Kroć, lm. k-ie, raz, w połączeniu z liczebnikami = razy: kilkakroć = kilka razy; dwakroć = dwa razy, stokroć = sto razy, trzykroć sto tysięcy = trzysta tysięcy (o