Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/614

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


pieniądzach): pięćkroć (w skróceniu)= pięćset tysięcy; w lm. k-cie: tysiące = liczba bardzo wielka, lecz nieoznaczona (co do bogactwa); przen., moje k-cie = mój skarbie.

Kroćset, zam. krocie setek, liczba setek wielka, ale nieoznaczona; klątwa: do k. djabłów! do k. tysięcy fur beczek!

Krogulczy, przym. od Krogulec.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Krogulec.png

Krogulec, ptak drapieżny dzienny z rodziny sokołów (f.) (zdr. Krogulczyk).

Kroićp. Krajać; przen., k. kurtę komu = dawać komu nauczkę, karać; k. na co = dążyć do czego, mieć na co chętkę; k. na kogo = chcieć wydawać ś. kim; k. ś.p. Krajać; k. ś. na co = zanosić ś. na co, iść ku czemu.

Krojczy (forma ż. Krojczyni); robotnik krawiecki, zajmujący ś. tylko krojem, przykraiwaniem materjału na ubrania.

Krok, rozstawienie nóg przy stąpnięciu, samo stąpnięcie, długość jednego stąpnięcia; chód, stąpanie (iść szybkim, wolnym) k-iem; iść żółwim k-iem = bardzo wolno; zwrócić dokąd swe k-i = skierować ś., pójść; co k. = po każdym stąpnięciu; przen., co chwila; dotrzymać komu k-u = nie ustąpić; k. stanowczy = zdecydowanie; porobić k-ki = starania, zabiegi; przedsięwziąć k-i = porobić zastrzeżenia, starania; miejsce między udami — p. Krocze.

Krokanciki, fr., małe sucharki z ciasta, używane do zimnych zup i polewek.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Krokiet.png

Krokiet, fr., ciasteczko suche i chrupiące; grzanka w potrawach; k-y = wałeczki z mięsa, ryby, móżdżku albo kartofli, osmażane w tłuszczu, chrupiące; k., ang., gra towarzyska ogrodowa w kule, popychane młotkiem, przeprowadzane przez bramki z drutu (fig.).

Krokietować, w grze w krokieta uderzyć swoją kulą w kulę przeciwnika i odepchnąć ją.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Krokiew.png

Krokiew, Krokwia, cienkie belki w wiązaniu dachu, na których utrzymuje się pokrycie dachu, belka dachowa (f.).

Krokiewka, zdr. od Krokiew; ozdoba architektoniczna trójkątna nad drzwiami albo oknami.

Krokiewnica, koniec krokwi, wystający poza ścianę budowli; podstawka, stercząca z pod gzymsu.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Krokodyl.png

Krokodyl, gr., gad czworonogi z pancerzem z twardej łuski, żyjący w Afryce (fig.).

Krokodyli, Krokodylowy, gr., przym. od Krokodyl; przen., fałszywy, obłudny, udany (łzy k-e).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Krokosz.png

Krokosz, roślina z rodziny złożonych a. jej kwiat (fig.); szafran krajowy.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kroksztyn.png

Kroksztyn, nm., ukośna belka, podpierająca belkę poziomą i łącząca ją z inną pionową; koniec belki, wystający z muru, podtrzymującej dach, balkon i t. p.; brusowica, wspornik; podpórka, podstawa ozdobna, przytwierdzona do ściany a. do mebla pod przedmiot (fig.) (zdr. Kroksztynek).

Krom a. Okrom, prócz, oprócz, wyjąwszy.

Kromka, Kromeczka, kawałek chleba oderznięty, krajanka.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kromlech.png

Kromlech, fr., ołtarz kamienny pogańskich Celtów,