Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/612

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Krewnik.png

Krewnik, a. Żyleniec, roślina z rodziny różowatych (fig.).

Krewny, przym. od Krew; będący z kim w pokrewieństwie, spokrewniony; rzecz., k. (-ego) (forma ż. Krewna, -ej), człowiek z kim spokrewniony.

Kreza, nm.p. Kryza.

Krezka, nm., mała kreza; wnętrzności (np. cielęce), błony, któremi jelita i kiszki są przytwierdzone do tylnej ściany brzusznej, część otrzewnej trzewowej.

Krezol, łć., składnik smoły węglowej.

Krezus, przen., wielki bogacz.

Krezylit, gr., materja wybuchowa, którą napełniają granaty.

Kręcić, nadawać czemu ruch obrotowy, obracać w koło; nie mówić prawdy; postępować nierzetelnie, oszukiwać; zwijać, skręcać (powróz); przen., k. głową = kłopotać ś., nie zgadzać ś. na coś odrazu, powątpiewać; k. nosem = okazywać niezadowolenie, nie pochwalać czego; w nosie k-i = gryzie, drażni (dym); kark k. = łamać; k. ś., obracać się w koło; głowa mi się k-i albo w głowie mi ś. k-i = mam zawrót głowy; przen., łzy mi ś. w oczach k-ą = stoją, chce mi ś. płakać; być w ciągłym ruchu, wić ś., robić zakręty, kołować, ruszać ś., wiercić ś., uwijać ś.; k. ś., koło czego a za czym, o co = zajmować ś. czym, robić zabiegi koło czego, starać ś. o co; k. ś., koło kogo = chodzić koło niego, chcieć coś dostać od niego, nadskakiwać mu.

Kręciek, Krętogłowizna, choroba powstająca z obecności w mózgu bąblowca, tworzącego ś z zarodków tasiemca kołowacizna; ma k-ka = jest pozbawiony rozumu.

Kręcielp. Krętacz; wicher młyniec.

Kręciszek, wiatr kręcący się, trąba piaskowa; rodzaj krzesełka dla dzieci, zaczynających chodzić.

Kręcony, imiesł. od Kręcić; kręcący ś., wijący ś.; włosy k-e = kędzierzawe; papieros k. = zwijany w ręku, nie nasypywany.

Kręcz, kurcz, tężec.

Kręczynka, roślina z rodziny storczykowatych.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kręgiel.png

Kręgiel, nm., słupek drewniany toczony, z główką toczoną do gry (fig.); w lm., gra, polegająca na przewracaniu kręgli rzucanemi w nie zdaleka kulami.

Kręgielek, nm., zdr. od Kręgiel; rodzaj gry bilardowej, do której służą kręgielki.

Kręgielnia, nm., miejsce urządzone do gry w kręgle; potrzebny, jak pies w k-i = niepotrzebny zgoła, jest zawadą.

Kręglarz, gracz w kręgle.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kręgosłup.png

Kręgosłup, szereg kręgów, spojonych z sobą, stanowiących podporę kostną ciała od głowy do kości ogonowej (fig.).

Kręgouste ryby, rząd ryb z gębą okrągłą i przysawkami.

Kręgowiec, zwierzę, posiadające kręgi, zwierzę kręgowe.

Kręgowy, złożony z kręgów, mający kręgi, dotyczący kręgów.

Krępa, nm., rodzaj klamry do spajania drzewa — p. Krempa.

Krępaczek, brzuchopełz przodoskrzelny.

Krępak, człowiek krępy.

Krępawy, nieco krępy.

Krępieniowate rośliny, rodzina roślin dwuliściennych.

Krępień, roślina z rodziny krępieniowatych.

Krępla, roślina z rodziny liljo-