Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/521

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


ozdobnego pudła z oknami (fig.); kareta w rodzaju omnibusu do przewożenia chorych i rannych (zdr. Karetka).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kareta.png

Kargador, hiszp., pełnomocnik, inkasent, komisant.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Karjatyda.png

Karjatyda, gr., postać ludzka, rzeźbiona z kamienia, służąca w budynkach zamiast kolumn a. kroksztynów; atlanta (fig.); kanefora.

Karjera, fr., zawód, dający na przyszłość świetne widoki, wysokie stanowisko, poprawa bytu, los.

Karjerowicz, Karjerzysta, fr., człowiek, który nie pracą i zasługą, lecz protekcją i umiejętnemi zabiegami dobija się stanowiska.

Karjerowiczostwo, fr., usilne dążenie do zrobienia karjery.

Karjokinetyczny, gr., odnoszący ś. do karjokinezy (k. podział jądra)

Karjokineza, gr., zmiany w jądrach komórki podczas dzielenia się jej.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Karjolka.png

Karjolka, Karjulka, wł., lekki powozik dwukołowy (fig.).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kark.png

Kark, część tylna szyi (fig.); wziąć kogo za k. = zmusić kogo do czego, biorąc go za kołnierz; przen., mieć głowę na k-u = być rozumnym, zaradnym; mieć co albo kogo na k-u = być czymś obciążonym, skrępowanym, utrzymywać kogo: siedzieć komu na k-u = naprzykrzać ś., być uciążliwym; włożyć jarzmo na k. = wziąć w niewolę, uczynić zależnym; ugiąć przed kim k-u = ulec, poddać ś.; przen., człowiek twardego k-u = nieugięty, uparty; nad k-iem, na k-u = tuż, blizko, szczególnie o niebezpieczeństwie.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Karkan.png

Karkan, fr., obręcz żelazna na szyję, pręgierz (fig.); naszyjnik.

Karkas, fr., szkielet druciany kapelusza damskiego.

Karkołomny, narażający ś. na złamanie karku, niebezpieczny.

Karlatek, motyl dzienny.

Karleć, przen., obniżać ś. w zdolnościach; tracić znaczenie, wartość — p. Karłowacieć.

Karlę, karzeł, istota karłowata, dziecię karłowate; karlutek.

Karli, przym. od Karzeł.

Karlica, forma żeńs. od Karzeł (zdr. Karliczka).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Karlik.png

Karlik, karzełek, drzewko prowadzone specjalnie w sposób karłowaty (fig.); drobna odmiana grochu; gatunek polipa; gatunek małego gołębia.

Karlino, wł., moneta neapolitańska = 10 kop.; dawna moneta sardyńska = 12 rublom.

Karlista, stronnik Don Karlosa, pretendenta do tronu hiszpańskiego.

Karlsbad, woda mineralna karlsbadzka.

Karlutekp. Karlę.

Karlactwop. Kretynizm.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Karłatka.png

Karłatka, roślina z rodziny palm, palma karłowata (fig.).

Karło, fotel, krzesło.

Karłowacić, robić małym, karłowatym.

Karłowacieć, Karleć, stawać ś. karłem, maleć; obniżać ś. w przymiotach podniosłych, upadać.

Karłowaty, niezwykle małego wzrostu, malutki, skarlały.

Karm (-i), Karmap. Karmia.