Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/511

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


Kanibalizm, hiszp., ludożerstwo, krwiożerczość, dzikość, srogość, okrucieństwo.

Kanikularny, łć., upalny; wakacyjny.

Kanikuła, łć., gorące dni, upały; wakacje letnie; pomieszanie zmysłów, wścieklizna, szaleństwo.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kanjon.png

Kanjon, hiszp., głęboki jar, głęboki wąwóz górski, wyżłobiony przez rzekę w Ameryce Północnej (fig.).

Kanka, nm., cewka wydrążona, będąca zakończeniem strzykawki.

Kankan, fr., rozpustny taniec francuski z nieprzyzwoitemi giestami.

Kankanista, fr., tańczący kankana.

Kankroid, łć., obrzmienie rakowate.

Kankrologja, łć., opisanie raków.

Kankry, łć., wrzody złośliwe.

Kankryty, łć., skamieniałości raków morskich.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kanna.png

Kanna, łć., rośl. kwiatotrzcina, paciorecznik (fig.).

Kanon, gr., miara, norma, przepis, prawidło; część Mszy Św.; regiestr oddzielnych części Pisma Św., przez Kościół katolicki przyjętych, przepisy prawa kościelnego; w muz. powtarzanie przez głos następny dźwięków głosu poprzedzającego; rodzaj śpiewu chóralnego; podatek gruntowy od dzierżaw wieczystych; w drukar. gatunek dużego pisma; k-ny = tablice drukowane, umieszczone na ołtarzu, zawierające wyjątki z ewangielji i niektóre modlitwy, odmawiane przez kapłana; prawo kościelne.

Kanonada, fr., długotrwałe strzelanie z dział, działobicie.

Kanoniczki, łć., zakon żeński według reguły kanoników.

Kanoniczny, gr., dotyczący kanonów, zgodny z kanonami; k-e prawo = prawo kościelne i religijne zatwierdzone przez Kościół; k-a wizyta = zwiedzanie parafji przez władzę duchowną; godzina k-a= stała godzina modłów u księży katolickich; stała godzina powrotu do domu.

Kanonik, łć., wyższy stopień w hierarchji duchownej katolickiej, członek kapituły; k-cy regularni = zakonnicy Bożego Ciała.

Kanonika, gr., umiejętność należytego stosowania władzy poznawczej; logika Epikura.

Kanonista, łć., znawca prawa i kanonicznego.

Kanonistyka, łć., prawo kanoniczne.

Kanonizacja, łć., uroczyste papieskie uznanie i ogłoszenie za Świętego a. za Świętą.

Kanonizator, łć., papież, decydujący kanonizację.

Kanonizować, gr., ogłaszać uroczyście za Świętego a. za Świętą.

Kanonja, Kanonikat, łć., godność kanonika; mieszkanie kanoników.

Kanonjer, fr., puszkarz, żołnierz przy działach, artylerzysta.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kanonjerka.png

Kanonjerka, nm., duża łódź wojenna, uzbrojona armatami (fig.).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kanopy.png

Kanopy, gr., wyobrażenie bożka w kształcie beczki lub dzbana z głową i nogami (fig.).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kanszyl.png

Kanszyl a. Piżmowiec karzełkowaty, zwierzę ssące z rodziny kanszylów, z rzędu parzystokopytowych, podrzędu przeżuwających (fig.).