Przejdź do zawartości

Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/510

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Ta strona została skorygowana.

 Kancerek, Kancerz, siatka mała na kiju do wybierania ryb z sieci a. do łapania raków.

 Kancerować, łć., toczyć ciało (o wrzodach i ranach).

 Kancerowaty, łć., rakowaty.

 Kancik, nm., zdr. od Kant; brzeżek, rożek.

 Kancjonał, łć., śpiewnik kościelny; kantyczki.

 Kanclerski, łć., przym. od Kanclerz.

 Kanclerstwo, godność i władza kanclerza.

 Kanclerz, łć., dawniej: wysoki urzędnik, strzegący pieczęci państwa; dziś: pierwszy minister lub prezes ministrów; w Anglji: minister skarbu; urząd duchowny; wysoki urząd uniwersytecki; żart. kancelista.

 Kancona, Kanzona, wł. pieśń; pewien rodzaj strofy.

 Kanconeta, wł., piosnka.

 Kandelabr, łć., świecznik o kilku ramionach (fig).

 Kandyba, ukr., koń duży, rosły, szkapa niezgrabna; kobieta rosła, a schudzona; człowiek chromy, niedołężny.

 Kandybura, rodzaj perkalu w duże kwiaty.

 Kandydat, łć., starający się o urząd, o posadę, o godność; ubiegający się o co; stopień akademicki niższy od magistra; k. do posad sądowych, aplikant, praktykant sądowy, mający dyplom z ukończenia uniwersytetu; pomocnik, zastępca (forma ż. Kandydatka).

 Kandydatura, łć., ubieganie się o wakujące miejsce, o urząd, o posadę; przedstawienie się przed wyborcami w celu otrzymania mandatu posła do sejmu; miejsce wakujące.

 Kandydować, łć., ubiegać się o posadę, starać się o co.

 Kandyz, fr., gatunek cukru, cukier oczyszczony, grubo skrystalizowany, cukier lodowaty.

 Kandyzować, fr., powlekać cukrem, lukrować; k-ne owoce = owoce, smażone w cukrze.

 Kandyżan, rośl. z rodzaju baldaszkowatych, rzepniczek.

 Kanefory, gr., postacie kobiece z koszem kwiatów lub owoców na głowie, podtrzymujące belkowanie (fig.).

 Kanel, łć., granat barwy różowawej.

 Kanela, łć. cynamon.

 Kanele, fr., prążkowania, ryte na wyrobach metalowych; żłobki półokrągłe, wycięte wzdłuż na kolumnach, inaczej: kanelowanie (fig.).

 Kanelować, fr., robić żłobki na kolumnach.

 Kanga, chińs., dyby zakładane przestępcom w Chinach na szyję (fig.); przen. wojna.

 Kangar, nm. — p. Kamgarn.

 Kangur, Kanguru, austral., zool., zwierzę ssące workowate, roślinożerne (fig.).

 Kani, Kaniny, przym. od Kania.

 Kania, bot., grzyb z rodziny bedłkowatych; ptak drapieżny z rodziny sokołów; rodzaj ptaków błotniaków (fig.); czop a. zamek ciesielski; skrzydło, rondo u kapelusza.

 Kanianka, roślina pasorzytna z rodziny powojowatych (fig.).

 Kanibal, Kannibal, hiszp., ludożerca, dziki.