Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/501

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


Kahalny, hebr., członek kahału, oficjalista kahału.

Kahał, hebr., zarząd wyznaniowy gminy żydowskiej.

Kahan, tatar., chan.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kaik.png

Kaik, tur., długi, wązki, lekki statek turecki, czajka (fig.).

Kaim, Kain, bratobójca (od imienia biblijnego Kain); dozorca meczetu.

Kaimita, członek jakiejś sekty religijnej w dawnej Polsce.

Kaimowy, bratobójczy.

Kainit, gr., związek soli kuchennej z siarczanem magnezji, używany jako nawóz.

Kainozoiczne, gr., a. cenozoiczne formacje, formacje trzeciorzędowe: eoceńska, oligoceńska, mioceńska i plioceńska.

Kajać się, czego a. za co, k. ś. z czego = żałować czego; pokutować za co, wyrzekać ś.; k. ś. nad kim, nad czym = litować ś., żałować kogo, czego.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kajak.png

Kajak, tur., wązka łódka o jednym wiośle, przykryta stałym wiekiem z otworem na pomieszczenie jednego wioślarza (fig.).

Kajaput, malajs., Czarnobil, drzewo z rodu mirtowatych.

Kajasa, tur., turecki okręt nieduży.

Kajdaniarz, arab., więzień w kajdanach, skazany na ciężkie roboty; zbrodniarz, złoczyńca, gałgan, łotr.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kajdany.png

Kajdany, arab., okowy, łańcuchy żelazne (f.); przen., pęta, więzy, niewola, brzemię, ciężar.

Kajecik, fr., zdr. od Kajet, mały zeszyt do pisania.

Kajet, fr., zeszyt do pisania, sekstern.

Kajfas, nm.p. Kalfas.

Kajle, nm., bicie, baty.

Kajmakan, tur., zastępca wielkiego wezyra; gubernator prowincji w Turcji.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kajman.png

Kajman, gujańsk., duże zwierzę z rodziny jaszczurowatych (fig.) — p. Aligator.

Kajper, nm., w gieol., piętro górne formacji trjasowej.

Kajuta, hol., pokój pod pokładem statku.

Kajzer, nm., cesarz.

Kajzerka, nm., bułeczka pszenna okrągła z przedziałkami na wierzchu.

Kakać, Kaku robić, odbywać potrzebę naturalną (w mowie dziecinnej).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kakadu.png

Kakadu, malajs., gatunek papugi czubatej (fig).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kakao.png

Kakao, meks., zmielone owoce drzewa kakaowego czyli kakaowca (fig.), z których robi ś. czekolada lub napój zwany kakao.

Kakaowiec, meks., drzewo z rodziny zatwarowatych, rodzące strąki z ziarnami używanemi na pokarm.

Kakaowy, meks., przym. od Kakao; k-e masło = olej stężały z nasion drzewa kakaowego.

Kakatos, rodzaj statku wodnego.

Kakemono, jap., ściana ruchoma z malowanej ręcznie tkaniny jedwabnej, z gazy a. papieru.

Kakierlak, hol.p. Albinos.

Kakistokracja, gr., panowanie najgorszych.

Kakofonja, gr., rozdźwięk, nieprzyjemny dźwięk; dysharmonja, dysonans.