Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/472

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


kierce = w zarodku); djament maleńki, osobno osadzony.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Iskrochron.png

Iskrochron, sito a. kapa na kominie, chroniąca od iskier, wybuchających wraz z dymem (fig.).

Iskrzący, lm. od Iskrzyć; błyszczący, migocący.

Iskrzenie, rzecz. od Iskrzyć; nagłe wzmaganie się i osłabienie jasności gwiazd, blask ich migocący i mieniący się barwnie; objaw zakłócenia w atmosferze; migotanie, własność niektórych minerałów posiadania wewnątrz błyszczących punkcików, wywołujących migotanie; i. ś., doznawanie wrażeń światła, nazewnątrz nie istniejącego, błyski, latanie iskier przed oczami.

Iskrzyć, Iskrzyć ś., iskry (z siebie) wyrzucać, błyszczeć, żarzyć się, świecić; (o winie) pienić się.

Iskrzyk, minerał z grupy lamprytów o różnym zabarwieniu — p. Piryt.

Iskrzysty, iskrzący się, pełen iskier, iskry rzucający, żarzysty.

Islam, arab., nazwa religji mahometańskiej.

Islamita, łć., wyznawca islamu, mahometanin.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Ismenka.png

Ismenka, gr., roślina z rodziny amarylkowatych (fig.).

Istka, w wyrażeniu: istka w istkę: tak samo, kubek w kubek.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Istm.png

Istm, gr., międzymorze (fig.).

Istnieć, Istnąć, być na świecie, żyć, mieć bytność, byt, być rzeczywiście, egzystować.

Istnienie, byt, znajdowanie się na świecie, egzystencja.

Istność, istnienie, byt, bytność, egzystencja: jestestwo, istota.

Istny, Isty, istotny, prawdziwy, rzetelny; czysty, wierutny (i. warjat).

Istoczyć, tworzyć, kształtować.

Istota, natura, przyrodzenie rzeczy, człowiek, stworzenie; I. najwyższa = Bóg; w fil., substancja, rzecz sama w sobie; grunt rzeczy, treść rzeczy, skład ustroju; w istocie, istotnie = w gruncie rzeczy, rzeczywiście; ciało istniejące; jestestwo, istność.

Istotka, osobistość młodociana.

Istotnie, przys., w istocie, prawdziwie; rzeczywiście, w samej rzeczy, w gruncie rzeczy, naprawdę.

Istotny, do istoty rzeczy należący; prawdziwy, rzeczywisty.

Istyp. Istny.

Iścić, cz. ter. Iszczę, dok. ziścić, uiszczać, spełniać, dopełniać, dotrzymywać; i. się, dopełniać się, sprawdzać się, uskuteczniać się, urzeczywistniać się.

Iście, przys., istotnie, prawdziwie, doprawdy, rzeczywiście, w rzeczy samej, zaiste, pewnie, niewątpliwie.

Iściec, Istca, istotny, prawy właściciel; rzeczywisty wierzyciel, od którego coś istotnie pochodzi; pierwotny właściciel, poręczyciel, zastępca, świadek.

Iścizna, prawda istotna, rzeczywistość, rzetelność; własność prawna; gotówka, kapitał; istota.

Iść, dok., pójść (idzie, szedł, szła, szli): dążyć pieszo (nie jechać); stąpać, postępować, udawać ś., ciągnąć; i. gęsiego = jeden za drugim; i. przez co = przechodzić (i. przez most, przez rzekę); odejść, oddalić ś., zejść (idź mi z oczu); przen., i. w co = posuwać się, zapędzać się, postępować w czym (i. w lata = starzeć ś.); i. za czym = gonić, uganiać ś. za czym; trzymać ś. czego w postępowaniu; i. kolejno (idę porządkiem alfabetu); następować (idzie jedno za drugim, bierz, jak idzie = jak następuje jedno po drugim,