Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/471

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


inżynjerowie; korpus wojskowy przeznaczony do budowy twierdz, i fortyfikacji.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Ipekakuana.png

Ipekakuana, hiszp., wymiotnica, roślina, której korzeń zawiera emetynę, środek wymiotniczy, używany w medycynie (fig.).

Ipsylon, Igrek, gr., nazwa litery Y.

Irade, tur., rozkaz sułtana do wezyra, ogłoszony publicznie.

Iradjacjap. Irradjacja.

Irańskie języki, języki szczepu indoeuropejskiego (staroperski, afgański, kurdzki, osetyński i in.).

Ircha, nm., skóra biała zamszowa, skóra owcza wyprawiona.

Iredenta, wł., związek polityczny we Włoszech, żądający połączenia z Włochami ościennych krajów, mających ludność włoską.

Iredentysta, wł., członek iredenty.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Iris.png

Iris, Irys, gr., posłanniczka bogów; tęcza; tęczówka w oku; nazwa planety; roślina kosaciec (fig.).

Ironiczny, grec., drwiący, szyderczy, uszczypliwy.

Ironizować, gr., używać ironji, przycinków, przymawiać, drwić.

Ironja, fr., drwiący, uszczypliwy sposób mówienia, szyderstwo; nagana, wyrażona w formie pochwały.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Irradjacja.png

Irradjacja, łć., rozpromienianie, złudzenie optyczne, polegające na tym, że przedmioty jasne na ciemnym tle wydają się większemi i odwrotnie (fig.).

Irreligja, łć., brak religji, bezbożność.

Irreligijny, łć., niereligijny.

Irrezolucja, łć., niezdecydowanie, brak pewności.

Irrupcja, łć., napad, najście, wtargnięcie, włamanie się.

Iryd, gr., pierwiastek metaliczny z gromady platynowej.

Irydektomja, gr., operacja chirurgiczna wycięcia tęczówki.

Irydentap. Iredenta.

Irygacja, łć., sztuczne nawodnianie łąk.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Irygator.png

Irygator, łć., przyrząd do skrapiania; przyrząd do zlewania płynami chorych części ciała lub do wprowadzania ich wewnątrz jam ciała ludzkiego (fig.).

Irysp. Iris.

Irytacja, łć., rozdrażnienie, podrażnienie nerwów; drażliwość.

Irytować, łć., drażnić, rozdrażniać, jątrzyć; i. ś., wpadać w rozdrażnienie, w irytację, jątrzyć ś.

Iryzacja, łć., gra barw tęczowych w starych szybach okiennych, w bańce mydlanej, w masie perłowej, tkaninach jedwabnych i t. p.

Isagoga, Isagogika, gr., wstęp, wiadomości przygotowawcze do nauki obszerniejszej.

Ischjas, Iszjas, gr., scjatyka, newralgja nogi, cierpienie nerwu kulszowego.

Iskać, szukać we włosach robactwa.

Iskierka, zdr. od Iskra, mała iskra; przen., odrobina, krzta; w bot., roślina: aster zaleśny.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Iskra.png

Iskra, Skra, cząsteczka żarząca się palącego się ciała, wylatująca w powietrze; i. elektryczna = wyładowanie elektryczności, nagromadzonej w przewodniku, w kształcie iskry (fig.); przen., przebłysk (przygasić pożar w is-