Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/470

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


polecenie piśmienne, zatrzymanie wykonania wyroku przez odwołanie się do wyższej instancji.

Intymat, łć., w praw., pismo doręczone, zawiadamiające.

Intymidacja, fr., pogróżka, nastraszenie.

Intymny, fr., poufny, sekretny, a zarazem poufały.

Intymować, łć., rozkazać, obwieścić; i. ś., zaskarbić sobie co.

Intytulacja, łć., zatytułowanie, tytuł, napis.

Inulina, łć., wodan węgla, ciało podobne do mączki, znajdujące ś. w korzeniach niektórych roślin.

Inwalid, łć., żołnierz niezdatny z powodu podeszłego wieku lub kalectwa do dalszej służby.

Inwalidować, fr., unieważniać.

Inwazja, łć., najazd, wtargnięcie, najście.

Inwazor, łć., najeźdźca, napastnik.

Inwekta, łć., towary importowane; cło od tych towarów.

Inwektywa, fr.,. zarzut obrażający, ubliżenie, obraza, obelga.

Inwencja, łć., pomysłowość, twórczość, wynalazczość; brak i-cji (w muz.) = ubóstwo tematów.

Inwentaryzacja, łć., sporządzanie inwentarza, spisywanie.

Inwentarz, łć., spis majątku ruchomego i nieruchomego; zwierzęta gospodarskie, bydło (i. żywy); przyjąć co z dobrodziejstwem i-rza = z zyskiem i stratą, z odpowiedzialnością za długi, stosownie do wartości spadku; spis ustaw sejmowych, spis praw danego kraju.

Inwentarzowy, Inwentarjalny, Inwentarski, łć., objęty inwentarzem, zapisany w inwentarzu.

Inwentor, łć., wynalazca.

Inwentować, łć., wpisywać do inwentarza; wynajdować.

Inwentura, łć., spisywanie inwentarza.

Inwersja, łć., zwrot w mowie; odstępstwo od zwykłego szyku w zdaniu, przekładnia.

Inwertyna, łć., ferment, sprawiający przemianę cukru trzcinowego na dekstrozę i lewulozę.

Inwestjować, łć., udzielać inwestytury.

Inwestycja, łć., użycie pieniędzy na cel produkcyjny, włożenie kapitału w przedsiębiorstwo; użycie pieniędzy publicznych na cele użyteczności publicznej; nakład.

Inwestygacja, łć., badanie, śledzenie, poszukiwanie, dochodzenie.

Inwestygować, śledzić.

Inwestytura, łć., uroczyste wprowadzenie w posiadanie majątku, lenna, godności; uznanie biskupa przez książąt świeckich do zarządu djecezją.

Inwidja, łć., nienawiść, zawiść.

Inwit, łć., pierwsze zadanie karty w grze.

Inwitacja, łć., zaproszenie.

Inwitować, zapraszać; zadawać pierwszą kartę po rozdaniu kart.

Inwokacja, łć., wezwanie, błaganie Boga.

Inwolucja, łć., rozwój wsteczny, zwrot do punktu wyjścia; porządek wyobrażeń odwrotny; powikłanie; i. życia = śmierć; przeciwieństwo: ewolucja.

Inwolwować, łć., wmieszać, wplątać.

Inżektor, fr., przyrząd do wstrzykiwania płynów w aparaty i maszyny (zwłaszcza kotła parowego); wtrzyskiwacz.

Inżynjer, Inżenjer, fr., technik zajmujący się zdejmowaniem planów, budową maszyn, dróg, mostów, twierdz i t. p.

Inżynjerja, Inżenjerja, Inżynjerstwo, Inżenjerstwo, nauka wykonywania robót inżynjerskich, sztuka inżynjerska budowania dróg, mostów, twierdz i t. p.; zbior.,