Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/47

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


Babranina, rz. ż., mieszanina brzydko wyglądająca; bazgranina, gryzmoły; liche malowidło.

Babski, przym. od Baba = babi; po babsku, przysł. = po kobiecemu.

Babsko, rz. n., pgrdl. od Baba.

Babsztyl, rz. m., pgrdl., nieznośna, dokuczliwa baba.

Babula, Babuleńka, zdr. od Baba, Babka = staruszka.

Babunia, zdr. od Babka, = babcia, babusia.

Babusia, zdr. od Babka = babcia, babunia.

Babuszep. Papucie.

Baca, węg., rz. m., stary pasterz, dozorujący juhasów w Tatrach; gospodarz w górach.

Bach! wykrz. buch! bęc! klap! ozn. upadek na ziemię.

Bachanalja, łć., rz. ż., (uroczystość Bachusa w dawnym Rzymie); przen. orgja, pijatyka połączona z rozpustą.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Bachantka.png

Bachantka, łć., (kapłanka Bachusa), przen. kobieta, biorąca udział w orgji pijackiej (fig.).

Bachmat, tat., rz. m., koń tatarski grubopłaski na nizkich nogach, wytrzymały w biegu.

Bachnąć, upaść na ziemię, uderzyć o ziemię.

Bachor, Bachur, hbr., rz. m., żydowskie dziecko; dzieciak: bęben, nieznośne dziecko.

Bachur, nm., rz. m., młody kiernoz.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Bachus.png

Bachus, łć., rz. m., czciciel Bachusa, bożka wina (fig.), pijak, opój; grubas, brzuchal, tłuścioch.

Bacik, zdr. od Bat.

Bacówka, rz. ż., szałas bacy (pasterza tatrzańskiego).

Bacylus, łć., rz. m., lasecznik, bakterja.

Baczek, rz. m., zdr. od Bakara.

Baczenie, rz. n., od Baczyć; dozór, dogląd, baczność, uwaga.

Baczność, rz. ż., uwaga, wzgląd, baczenie na co; ostrożność, przezorność, oględność.

Baczny, uważny, przezorny, ostrożny; czujny, pilny; względny, mający wzgląd na co; uważający, rozważny.

Baczyć, zważać, uważać, brać w rachubę, mieć wzgląd na co; dostrzegać, obserwować.

Bać się, doznawać bojaźni, lękać się, trwożyć się, niepokoić się, troszczyć się, kłopotać się o co, o kogo.

Badacz, ten co bada, uczony.

Badać, rozbierać, roztrząsać, studjować, dochodzić, dociekać, zgłębiać; egzaminować, indagować, sondować, wybadywać; przenikać, śledzić, wypytywać.

Badanie, rz. n. od Badać; poszukiwanie, dociekanie, śledzenie czegoś, dochodzenie, studja; śledztwo, indagacja; obsłuchiwanie chorego.

Badawczy, przenikliwy; lubiący badać, śledzący, do głębi sięgający.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Badjan.png

Badjan, roślina z rodziny magnoljowych używana jako lekarstwo i przyprawa korzenna, (fig.).

Badjanek, (nka), owoc gwiazdkowaty badjanu; rodzaj ciasteczka kruchego zaprawnego owocem badjanu.

Badyl, łodyga ziela, źdźbło; zielsko, chwast, uschła roślina. B-le = (myśl.) nogi łosia i jelenia.

Badylarz, pgrdl. ogrodnik przeważnie uprawiający warzywa.

Bagatela, fr., rz. ż., fraszka, drobnostka, błahostka.

Bagatelny, błahy, drobny, nic nie znaczący.