Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/462

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Inhumacja, łć., pogrzebanie, pochowanie ciała.

Inicjacja, łć., wtajemniczenie.

Inicjały, łć., wielkie litery początkowe, zwykle ozdobne; początkowe litery imienia i nazwiska.

Inicjator, łć., projektodawca, od którego wyszedł pierwszy pomysł.

Inicjatywa, łć., początkowanie, popęd ku jakiemuś działaniu, wystąpienie z czym, pierwszy krok, rozpoczęcie, projekt, zamysł.

Inicjować, łć., projektować, rzucać myśl, zapoczątkować; wtajemniczać, udzielać sekretów.

Injekcja, łć., wstrzykiwanie (płynu w ciało).

Injunkcja, łć., zalecenie, rozkaz.

Injurja, łć., krzywda, obelga, obraza, zniewaga, bezprawie.

Inkameracja, łć., wcielenie ziemi, dochodu w majątek duchowny.

Inkantacja, łć., zamawianie, zaklęcie mówione a. śpiewane.

Inkarcerat, łć., więzień.

Inkarcerować, łć., osadzać w więzieniu.

Inkarnacja, łć., ucieleśnienie, wcielenie; barwa ciała ludzkiego.

Inkarnat, łć., kolor cielisty, jasnoróżowy.

Inkarnatka, łć., koniczyna czerwona.

Inkasent, wł., ściągający należności pieniężne za towary, weksle i t. p. i oddający je do kasy.

Inkaso, Inkasa, wł., ściąganie należności za weksle, towary itp. z oddaniem ich do kasy.

Inkasztelować, łć., zamknąć w kasztelu, uwięzić w zamku, wsadzić do twierdzy; umocnić zamek kasztelami.

Inkaust, łć., atrament.

Inklinacja, łć., skłonność, pociąg do czego, przychylność; kąt, zawarty między igłą magnesową, swobodnie zawieszoną, a poziomem; nachylenie igły magnesowej.

Inklinować, łć., zjednywać; i. ś., skłaniać się do czego.

Inklinowany, łć., skłonny, chętny.

Inkludować, łć., włączać, załączać.

Inkluz, łć., przedmiot, w którym ma być jakiś duch, mający pomagać tym, którzy go posiadają, i po wydaniu wracający do nich; pieniądz czarodziejski.

Inkluzja, łć., włączenie, zamknięcie.

Inkluzywe, łć., włącznie.

Inkognito, łć., przys., pod obcym nazwiskiem, tajemnie.

Inkoherencja, łć., brak spójności.

Inkolatp. Indygienat.

Inkomodować, łć., przeszkadzać komu, niepokoić, trudzić.

Inkompetencja, łć., niewłaściwość sądu a. innej władzy, niekompetencja.

Inkompetentny, łć., niekompetentny, nie mający prawa a. zdolności do osądzenia czego.

Inkongruencja, łć., niewłaściwość, niezgodność; niedopasowanie.

Inkonsekwencja, łć., niekonsekwencja, nielogiczność.

Inkonsekwentny, łć., niekonsekwentny, nielogiczny.

Inkonwenjencja, łć., niedogodność.

Inkorporacja, łć., wcielenie, włączenie.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Inkrustacja.png

Inkrustacja, łć., pokrycie przedmiotów osadem, skorupą mineralną; wykładanie mebli, kasetek, broni itp. złotem, hebanem, mozaiką, perłową masą, kością słoniową itp. (fig.); osady krystaliczne w skałach; naskorupienie.

Inkrustować, łć., wykładać co inkrustacja.