Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/453

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


ścianka z obrazami świętych pomiędzy nawą a prezbiterjum w cerkwiach (fig.).

Ikosaedr, gr., dwudziestościan (postać krystalograficzna).

Ikosytetraedr, gr., dwudziestoczterościan prawidłowy.

Ikra, jajka zwierząt kręgowych zimnokrwistych (ryb); łydka, muskuły w łydce.

Ikrowiec, Ikrzyca, wapień ziarnisty.

Ikrzak, ryba samica, składająca ikrę.

Ikrzasty, obfitujący w ikrę.

Ikrzyć się (o rybach), puszczać ikrę, parzyć się, trzeć się.

Ilarcha, gr., dowódca oddziału w starożytnej Grecji.

Ilasty, mający w składzie ił.

Ile, przysł., o ile = jak wiele (z domyślnym tyle), jak dalece; o i. pamiętam; dam mu, i. będę mógł, i. głów, tyle sposobów myślenia; przy imionach męskich: ilu? pytając = jak wiele?: i. osób? ilu było mężczyzn?; = jako: jako obywatel, płacę podatki; zwłaszcza, mianowicie, osobliwie, nadewszystko; i. że = tembardziej, że; i. tyle = nieco.

Ile, gr., w dawnym wojsku greckim oddział jazdy złożony z 200 ludzi.

Ilekolwiek, Ilekolwiekbądź, przys., jakakolwiek liczba, ilechcąc.

Ilekroć, przys., ilekolwiek razy, ile razy, każdym razem; z zapytaniem = ile razy?

Ilekrotnie, Ilokrotnie, przys., ile razy.

Ilekrotny, Ilokrotny, ile razy powtórzony.

Illacja, łć., podanie ustne jednostronne do sądu albo urzędu, z powodu pominięcia jakiegoś dowodu ważnego; dochód, przychód.

Illacyjny, łć., jednostronny (wyrok).

Illata, łć., wniosek; majątek posagowy żony, wiano.

Illegalny, łć., nielegalny.

Illogistyczny, gr., nielogiczny.

Ilma, Ilmak, roślina wiąz.

Iloczas, w prozodji: długość czasu na wymówienie samogłoski a. zgłoski (łć., quantitas), krótkość a. długość zgłoski; prozodja.

Iloczyn, w arytm., wynik mnożenia liczb (produkt).

Ilokrotny, ile razy powtórzony.

Iloraki, ilu gatunków, liczb itp.

Ilorako, ilu sposobami.

Ilorakość, ilość gatunków albo sposobów, rozmaitość.

Iloraz, w arytm., wynik dzielenia liczb.

Ilostka, część ilości, będąca sama dla siebie oddzielną ilością

Ilościowo, pod względem ilości, z uwagi na ilość.

Ilość, w matem., wszelka wielkość ogólna, liczba powstająca z jednostek; pewna liczba, wielość; część, doza; zakres przedmiotów albo pojęć podpadających pod jedno pojęcie; w fiz., i. ruchu ciała: iloczyn masy przez jego prędkość.

Ilota, gr., — p. Helota.

Iluminacja, łć., oświetlenie uroczyste, ozdobne; kolorowanie farbami rękopisów średniowiecznych.

Iluminat, łć., zwolennik powrotu ludzkości do urządzeń patrjarchalnych (nazwa wolnomyślnych sekciarzy niemieckich z końca wieku XVIII).

Iluminator, łć., oświetlający; okno kajuty okrętu; koloryzujący rysunki farbami.

Iluminować, łć., oświetlać uroczyście; oświecać; ozdabiać farbami, kolorować (inicjały w rękopisach średniowiecznych).

Ilustracja, łć., rysunek, rycina w książkach albo w pismach, objaśniająca tekst; czasopismo ozdobione rycinami, obrazkami;