Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/448

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Husyta, wyznawca nauki Jana Husa; w lm. H-ci = bracia czescy; h. a. h-t = Chasyd; przen., człowiek mądry, uczony.

Husytyzm, czes., nauka i zasady Husa.

Huś, huś! husiajże mi husiaj! śpiew przy kołysaniu.

Huśla, czes.p. Gęśl.

Huślar, ukr., gęślarz, guślarz.

Huśtać, kołysać, bujać; h. ś., kołysać się, bujać się.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Huśtawka.png

Huśtawka, przyrząd do huśtania ś., składający się z krzesła a. deski zawieszonej powrozami na słupach (fig.).

Huśtnięcie, zabujanie, zakołysanie.

Huta, nm., fabryka, w której przetapiają metale lub robią szkło.

Hutman, nm., dozorca huty, hutniczy.

Hutmistrz, nm., urzędnik hutniczy, pilnujący i kierujący robotami w hutach.

Hutnictwo, nm., nauka o zasadach chemicznych wytapiania metalów z rud; metalurgja; fabrykacja szkła w hutach.

Hutniczy, nm., przym. dotyczący hutnika lub hutnictwa; rzecz., dozorca huty, hutman.

Hutnik, Hutarz, nm., robotnik pracujący w hucie.

Hutorp. Chutor, p. Futor.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Huzar.png

Huzar, węg., żołnierz z lekkiej jazdy, ubrany i uzbrojony z węgierska (fig.); kiełek wychodzący z pod plewy ziarna moczonego słodu; przednówek, czas głodu.

Huzarka, węg. (forma ż od Huzar); żona a. służąca huzarska; rodzaj spencerka węgierskiego.

Huzarski, przym. od Huzar; h-a pieczeń = pieczeń wołowa przekładana farszem.

Huzia! Huź! wykrz., szczwanie psów; h. na kogo = wpaść ostro na kogo z wymówką.

Huź go! huź! Huź ha!p. Huzia.

Hyp. także Hi i Hj.

Hybelp. Hebel.

Hybernować, łć., zimować.

Hybryd, Hybryda, łć., stworzenie, pochodzące z pomieszania dwu rozmaitych gatunków, dwu ras; mieszaniec; wyraz, utworzony z dwu języków.

Hybrydyzm, łć., krzyżowanie ras, mieszanie gatunków.

Hyc! wykrz. oznaczający skok, szust; h. rzecz., nm., żelazo rozpalone do białości; gorąco, upał.

Hycać, dok. Hycnąć, skakać, podskakiwać, przeskakiwać, zeskakiwać.

Hycel, nm., sługa katowski, oprawca; łapacz psów; czyściciel miejski; przen., łotr, szubrawiec, hultaj; żart., salceson najpośledniejszy, psi, kadryl.

Hyclówka, żona hycla; przen., łajdaczka.

Hycnąćp. Hycać.

Hycować, nm., puścić silny ogień na wędzące się mięso; rozpalać żelazo do hycu; h. a. hyrować, podnosić żagle.

Hydliwy, Hydny, ohydny, obrzydliwy.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Hydra.png

Hydra, gr., gad, gadzina, smok, przen., zły duch, nieszczęście, przeciwności, zło, ciągle szerzące się, trudne do wykorzenienia; wąż wodny; rodzaj zwierzęcia jamochłonnego drobnych rozmiarów (fig.); h. a. wąż: gwiazdobiór.

Hydratp. Hidrat.

Hydzić, ohydzać, obrzydzać, mazać, mierzić, czernić, szkalować;