Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/438

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


Historyczny, gr., przym. od Historja; dziejowy, właściwy historji; prawdziwy, istotny, rzeczywisty.

Historyjka, gr., zdr. od Historja; powiastka, opowiadanie, anegdota.

Historyk, dziejopis; znający historję lub dzieje; nauczyciel historji.

Historyka, gr., teorja historji, sztuka pisania lub pojmowania historji.

Historyzm, gr., pogląd, według którego każdy wytwór ducha ludzkiego jest głównie owocem całej dotychczasowej kultury, a także rasy, otoczenia, w małej zaś tylko części zarazem i owocem uzdolnienia jednostki, która ten wytwór wyprowadziła na świat.

Histrjon, łć., aktor, komedjant, kuglarz.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Hiszpanka.png

Hiszpanka, kobieta rodem z Hiszpanji; bródka, na sposób hiszpański przystrzyżona (fig.); tabaka hiszpańska; przyprawa do ryby; odmiana wiśni czarnej.

Hiszpański, pochodzący z Hiszpanji, odnoszący się Hiszpanów; h. atłas = tkanina jedwabno-bawełniana, używana na podszewki; mucha h-a = kantaryda.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Hizop.png

Hizop, Hyzop, Izop, gr., roślina z rodziny wargowych, józefek (fig.).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Hjacynt.png

Hjacynt, gr., roślina z rodziny liljowatych; nazwa dawana roślinie Szafirek (fig.); min.p. Cyrkon.

Hjacyntowy, gr., zrobiony z hjacyntu (z cyrkonu), zawierający hjacynt; barwa czerwona z odcieniem żółtawo-brunatnym.

Hjalit, gr., w min. gatunek opalu; h-towe szkło: szkło czarne nieprzezroczyste.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Hjalograf.png

Hjalograf, gr., narzędzie do zdejmowania perspektywy (fig.).

Hjalurgja, gr., sztuka robienia szkła.

Hjerarcha, gr., przełożony; prałat kościoła greckiego.

Hjerarchalny, Hjerarchiczny, gr., przym. od Hjerarchja; według hjerarchji.

Hjerarchja, gr., rząd, władza duchowna, w której stopniowo podlegają jedni drugim; porządek stopniowy godności duchownych i świeckich.

Hjeratyczny, gr., kapłański; h-e pismo = pismo egipskie kapłańskie, późniejsze, prostsze niż hjeroglify.

Hjerodul, gr., niewolnik kapłański w dawnej Fenicji.

Hjerofant, gr., arcykapłan.

Hjerofylaks, gr., stróż świątyni i świętości.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Hjeroglif.png

Hjeroglif, gr., pismo obrazowe dawnych Egipcjan (fig.); przen., pismo nieczytelne, niezrozumiałe.

Hjeroglifik, fr., napis hjeroglificzny.

Hjeroglifika, gr., sztuka odczytywania hjeroglifów.

Hjerografika, Hjerografja, gr., święte pismo tajemne; sztuka przedstawiania przedmiotów świętych (w malowidłach, rzeźbach, opisach).

Hjerokracja, gr., kościelna forma rządu; rządy kapłańskie.

Hjerologja, gr., opisanie rzeczy duchownych.

Hjeromancja, Hjeroskopja, gr., wróżbiarstwo z ofiar, szczególnie ze zwierząt, poświęconych na ofiarę.

Hjeronimicki gr., alfabet, głagolica.