Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/422

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Hałas, wrzask, krzyk, zgiełk, tartas, harmider; trzask, stuk, łoskot, szum; narobić h-up. Hałasować; huczny, głośny, dźwięk wielu instrumentów; wymówka, wymyślanie.

Hałasować, robić hałas, krzyk, zgiełk, szumieć; robić awantury.

Hałastra, motłoch, pospólstwo, gawiedź, tłuszcza, tałałajstwo, zgraja, gromada włóczęgów.

Hałaśliwy, Hałaśny, lubiący robić hałas, wrzaskliwy, krzykliwy.

Hałaśnik, ten, co wciąż hałasuje, skłonny do hałasów, burda.

Hałda, Halda, górn., ziemia i kamienie wydobyte przy kopaniu szybu, razem złożone.

Hałłachować, Hałłakować, ar., wzywać Allacha, Boga Mahometan (o Turkach i Tatarach).

Hałwa, Hajwa, tur., rodzaj ciasta tureckiego z orzechów włoskich, mąki, masła, chleba i miodu.

Hamadrjada, gr., nimfa leśna.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Hamak.png

Hamak, fr., rodzaj łoża wiszącego ze sznurków, siatki lub materji, przywiązanego między dwoma drzewami (fig.).

Haman, pogardl., potwór, dziki olbrzym; popychadło; stworzenie wielkie, ciężkie i niezgrabne (od imienia biblijnego Hamana).

Hamaniec, ukr., woreczek na pieniądze.

Hamburka, gatunek łodzi; rodzaj krótkiej igły; rodzaj bułki.

Hamburski, pochodzący z miasta Hamburga; h-a skóra, gruba końska, wy prawna skóra; bułka h-ap. Hamburka; pióra h-ie = hartowane w ogniu.

Hamera, prow., burza, zawierucha, zawieja.

Hamernia, nm., fabryka, gdzie się przerabiają metale przy pomocy młota maszynowego, młotarnia, kuźnica.

Hamernik, właściciel hamerni; robotnik w hamerni.

Hamilton, ang., rodzaj długiego surduta męskiego.

Hamletyzować, naśladować Hamleta (bohatera jednego z dramatów Szekspira), t. j. deklamować przeciw objawom złego, nie przyczyniając się do polepszenia.

Hammada, ar., rodzaj pustyni kamiennej, zasypanej okruchami.

Hamować, nm., powstrzymywać, powściągać: h. koła = hamulcem zatrzymywać; przen., h. namiętności, gniew = powściągać; h. ś. = powstrzymywać ś.

Hamownik, Hamulcowy, nm., obsługujący hamulec, brekowy.

Hamrować, nm., kuć, klepać, nadawać twardość metalowi.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Hamulec.png

Hamulec, nm., przyrząd do wstrzymywania kół lub wozu albo koni w ruchu (f.); powód wstrzymujący żądze i namiętność; przen., wędzidło.

Handel, nm., wymiana towarów na pieniądze; kupno i sprzedaż, kupczenie, targ; skład, sklep; sklep korzenny.

Handelek, nm., mały handel, sklepik, handel win, restauracja przy handlu win.

Handełes, nm., uliczny handlarz starzyzny.

Handgryf, nm., rękoczyn, manipulacja; rękojeść.

Handikap, ang., (handicap), wyścig, w którym siły jeźdźców reguluje się przez różnice w wadze, w czasie lub w odległości, dawanych jeźdźcom stosownie do ich umiejętności lub właściwości.

Handlarka, nm., żona handlarza, kobieta trudniąca ś. drobnym handlem; kobieta, lubiąca ś. targować.