Przejdź do zawartości

Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/421

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Ta strona została skorygowana.

dwupiórą siekierą o jednym ostrzu szerokim a drugim ostrym (fig.); narzędzie do obcinania wysokich gałęzi.

 Halabardnik, Halabardzista, nm., żołnierz, uzbrojony halabardą.

 Halali, nm., sygnał myśliwski na trąbce podczas polowania z ogarami przy dościganiu zwierzyny; otrąbienie.

 Halawa, ukr., duża zatoka stawu; miejsce odkryte bezdrzewne.

 Halbecwelwe, Halbecwelbe, Halbik, nm., rodzaj gry w karty: wpół do dwunastej.

 Halbfrancband, nm., oprawa książki w półskórek (grzbiet i rogi skórkowe).

 Halc, nm., wycięcie u sukni, do którego przyszywają kołnierz; kark; gm., kołnierz, kark, grzbiet.

 Halcjon, gr., ptak zimorodek.

 Halda — p. Hałda.

 Haleluja, hebr. — p. Aleluja.

 Halerz, nm., rodzaj dawnej drobnej monety; dzisiejsza drobna miedziana moneta austryjacka, setna część korony.

 Halifaksy, ang., nazwa gatunku łyżew (fig.).

 Haligrafja, gr., opisanie gatunków soli.

 Halizna, miejsce w lesie, drzew i krzewów pozbawione, drzewami niezarosłe, polanka.

 Halka, spódnica kolorowa pod suknię.

 Halny, słowack., przym. od Hala; górski wiatr h. = wiejący z gór, szczególnie w Tatrach.

 Halo, gr., nazwa kół świetlnych otaczających niekiedy słońce i księżyc (fig.).

 Halo! w myśl., okrzyk przyzywania; odezwa przy telefonie

 Halochemja, gr., część chemji o solach.

 Halogien, Haloid, gr., chem. chlorowiec; jakikolwiek pierwiastek, należący do tej samej gromady, co i chlor (np. brom, jad).

 Halografja, gr., opisanie salin.

 Halometr, Halimetr, Haloskop, gr., przyrząd do oznaczania zawartości soli w solance.

 Halotechnika, gr., przemysł dobywania soli; wiadomości niezbędne w tym przemyśle.

 Halować, płynąć blizko brzegu, przybijać do brzegu.

 Halsband, nm., naszyjnik.

 Halstuck, Halsztuk, nm., rodzaj krawata, w kształcie chustki, zawiązywanej na szyi (zdr. Halsztuczek).

 Halt! nm., stój! zatrzymaj się! (komenda).

 Halter, nm., sznur z chwastami do podpięcia firanki albo portjery (fig.): w lm. h-ry — p. Ciążki, Hantle.

 Haltsygnał, nm., znak, wywieszany w celu zatrzymania pociągu kolejowego (fig.).

 Halucynacja, łć., chorobliwe złudzenie zmysłów, polegające na tem, że wyobrażenie przybiera charakter rzeczywistości; przywidzenie; wizje, widziadła, marzenia na jawie, omamy.

 Halucynować, łć., podlegać halucynacjom, mieć widzenia.

 Halurgja, gr., nauka o salinach, o kopalniach soli.

 Hałaburda, Hałaburdnik, Haraburda, ukr., krzykliwy, burda, hałasujący, awanturnik, zawadjaka.

 Hała-drała! prędko, bez zastanowienia.

 Hałakać, krzyczeć, wrzeszczeć.