Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/419

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Haczyszp. Haszysz.

Hać (-ci), grobla, nasyp.

Hades, gr., królestwo cieni, świat podziemny, piekło.

Hadki, praw., brzydki, obrzydliwy, wstrętny.

Hadko, przysł. od Hadki; obrzydliwie, wstrętnie.

Hadra, nm., gałgan, szmata, stara, podarta odzież; kobieta złych obyczajów.

Hadrować, nm., kłócić ś., pieniąc się.

Hadżi, arab., pielgrzym mahometański do Mekki.

Hadżyb, arab., dawny wielkorządca arabs. w Hiszpanji.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Haf.png

Haf, nm., zatoka morska, zawarta między wybrzeżem a wązkim pasem lądu, wchodzącym w morze (2 fig.).

Hafciarka, Haftarka, nm., umiejąca haftować, posiadająca sztukę haftowania.

Hafciarnia, nm., warsztat, pracownia hafciarska.

Hafciarstwo, sztuka haftowania, przetykania.

Hafciarz, nm., umiejący haftować; przen., żart., blagier, kłamca.

Hafcik, nm., szlaczek drobno haftowany.

Hafiz, arab., uczony muzułmanin, umiejący Koran na pamięć.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Haft.png

Haft, nm., wyszycie wypukło nicią a. jedwabiem (fig.).

Haftka, nm., spinka druciana, złożona z haczyka (konika) i uszka (kobyłki): klamerka, sprzążka; hak a. kółko u słupa.

Haftować, nm., wyszywać haftem, przetykać (ręcznie, na krosienkach, na maszynie); zszywać rany; żart., przesadzać, kłamać; teatr., słowa zaokrąglać, uplastyczniać giestami; wykończać subtelnie.

Haftowany, nm., przetykany, wyszywany w haft.

Hagada, hebr., legienda, zapisana w Talmudzie; podanie, objawienie; wieczorna modlitwa Żydów przed świętem Paschy.

Hagiel, nm., gruba mączka cukrowa, faryna.

Hagjograf, gr., pisarz żywotów świętych.

Hagjografja, gr., Hagjologja, gr., zbiór żywotów świętych i legiend o świętych.

Hagjotyka, gr., nauka udoskonalenia, uświęcenie siebie samego.

Haglować, nm., ciasto zanurzać w mączce cukrowej, obsypywać cukrem.

Ha, ha, ha! wyrażenie śmiechu głośnego.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Haja.png

Haja, nm., rekin, ludojad (ryba) (f.).

Hajda! dalej! naprzód! odważnie! — p. Hajże!; de h. = siłą, prawem mocniejszego; skory do działania, burzliwy.

Hajdamacki, tur., przym. od Hajdamak; rozbójniczy; po h-u = sposobem rozbójniczym, po łotrowsku.

Hajdamactwo, tur., życie hajdamackie, rozbójnicze; rozbójnictwo, łotrowstwo.

Hajdamaczka, forma ż. od Hajdamaka).

Hajdamak, Hajdamaka, tur., kozak zaporoski, żyjący z łotrostwa; Ukrainiec zbuntowany; rozbójnik, włóczęga, łotr, rabuś; przen., zawadjaka, hałaburda, junak.

Hajdamaczeć, stawać się hajdamakiem. rozbójnikiem, burdą, awanturnikiem.

Hajdamaczyzna, rozbójnicy (dawni Kozacy); rozboje, popełniane przez dawnych Kozaków zaporoż.