Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/384

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Gnoić, czynić zgniłym; dać gnić; sprawiać gnojenie, ropienie; gnojem nawozić; przen., niszczyć, rujnować, dezelować (budynki); g. się, gnić, ropić się.

Gnoisty, pełen gnojówki, gnojny, ropisty, pełen gnoju.

Gnojarka, przyrząd do rozrzucania nawozu na roli.

Gnojarniap. Gnojownia, Gnojowisko.

Gnojek, biedak na gnoju mieszkający; plugawy, obrzydliwy, smrodliwy; piecuch, domator; biedak, charłak, brudas, flejtuch; leniuch, śpioch.

Gnojenie, czynność słowa Gnoić.

Gnojnica, wóz do rozwożenia gnoju.

Gnojnik, gnojek, wóz gnojny; kupa gnoju, gnojowisko — p. Gnojownia.

Gnojny, z gnoju, od Gnoju, gnojowy, ugnojony, pełen gnoju, gnoisty, mający styczność z gnojem.

Gnojowisko, Gnoisko, Gnojownia, Gnojarnia, Gnojnica, gnojnik, dół do składania gnoju, jama gnojowa, dół kloaczny, cuchnąca kałuża.

Gnojownik, ten co gnój wozi; miejsce przed oborą, gdzie wyrzucają gnój.

Gnojówka, woda gnojna, płynna część gnoju.

Gnom, fr., bajeczna istota nadprzyrodzona, duch ziemny, duch gór, krasnoludek, kobold, skarbnik, mieszkający w ziemi i strzegący skarbów.

Gnom, Gnoma, gr., zdanie moralne, w krótkim wierszu wyrażone; przypowieść.

Gnomiczny, gr., przym., od Gnom; wiersz g. = ucinkowy; g-a poezja, złożona z krótkich zdań i sentencji.

Gnomik, gr., autor przysłów i sentencji.

Gnomologja, grzbiór gnomów.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Gnomon.png

Gnomon, gr., zegar słoneczny; przyrząd, używany przez astronomów starożytnych do oznaczania wyśości i zboczeń ciał niebieskich (f.).

Gnomonika, gr., sztuka robienia zegarów słonecznych.

Gnoseologja, gr., wjiloz., teorja poznania.

Gnosis, Gnoza, Gnozis, gr., nauka gno styków.

Gnostycyzm, gr., nauka gnostyków o objawieniach i tajemnicach boskich.

Gnostyczny, gr., pojęty w duchu gnostycyzmu, osiągnięty za pomocą gnozy.

Gnostyk, gr., członek sekty religijnej w II w. po Chr., dążącej do poznania Boga drogą rozumową, drogą spekulacyjną a. kontemplacyjną.

Gnostyka, gr., ogół pism o kierunku gnostycznym.

Gnoza, gr., rozumowe poznanie Boga; nauka gnostyków.

Gnój, odchód zwierzęcy, łajno; nawóz, mierzwa; ropa (mieć pieniędzy jak g-ju = bardzo dużo).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Gnójka.png

Gnójka, krajowy owad dwuskrzydły, brunatny w żółte plamy, którego larwa żyje w wodach gnijących, kanałach i t. p. (fig.).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Gnu.png

Gnu, zwierzę południowo-afrykańskie przeżuwające, z rodziny antylop, mające postać, grzywę i ogon konia, rogi zaś i kopyta wołu (fig.).

Gnurować, zrzędzić, łajać, gderać.

Gnuśliwy, skłonny do gnuśności, leniwy, ospały.

Gnuśnieć, nied. stawać ś. gnuśnym, próżnować, trawić czas na