Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/370

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


Gieotektonika, gr., dział gieologji, nauka o ułożeniu skał, ich wzajemnym stosunku i względnym wieku.

Gieotermiczny stopień, gr., różnica głębokości, przy której temperatura w głębi ziemi wzrasta o 1°C, średnio 33 metry.

Gieotermika, gr., nauka o zmianach temperatury w głębi ziemi.

Gieotermometr, gr., termometr do mierzenia temperatury ziemi w znacznych głębokościach.

Gieotropizm, gr., własność niektórych części roślin (korzeni, łodyg), wskutek której rosną one w kierunku siły ciężkości lub jej przeciwnym.

Gieozofja, gr., filozoficzne rozważanie kuli ziemskiej; filozofja gieografji.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Giepard.png

Giepard, fr., zwierzę drapieżne z rodziny kotów, zamieszkujące Azję i Afrykę i dające się układać do polowania (fig.).

Gierada, łć., wyprawa ślubna kobieca; statki; naczynia domowe, rzemieślnicze.

Gieranina, wyciąg z korzeni bodziszka.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Gieranja.png

Gieranja, Gieranjum, gr., roślina z rodziny bodziszkowatych, bodziszek (fig.).

Gierencja, łć., przedstawicielstwo; przeprowadzenie (sprawy).

Gierent, łć., zawiadowca, zarządca, pełnomocnik handlowy, przemysłowy a. polityczny.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Giereza.png

Giereza, Niedołęga Giereza, małpa afrykańska wązkonosa, o jedwabistej czarnej sierści z długą białą grzywą i białą kiścią na końcu ogona

Gierka, zdr. od Gra; rodzaj ubioru; zalotnica, gamratka; dziewczyna szturmak, podlotek.

Gierłasz, Gieryłasz, ros., rodzaj gry w karty: wist bezatutowy.

Giermak, tur., czamara, sukmana, ubranie zwierzchnie.

Gierman, chem., pierwiastek z gromady azotowców = Ge.

Giermanista, uczony znawca starożytności niemieckich lub języka niemieckiego i literatury.

Giermanizacja, Giermanizowanie, nm., niemczenie, narzucanie niemczyzny.

Giermanizator, łć., dążący do zniemczenia.

Giermanizm, wyrażenie a. zwrot właściwy językowi niemieckiemu, użyty w innym języku.

Giermanizować, niemczyć.

Giermanofilstwo, gr., namiętność do wszystkiego, co niemieckie.

Giermanofobja, gr., wstręt ku Niemcom i niemczyżnie.

Giermanomanja, gr., zamiłowanie wszystkiego co niemieckie, giermańskie.

Giermanowie, łć., nazwa przodków dzisiejszych Niemców i ludów plemiennie im pokrewnych.

Giermański, niemiecki; g-ie języki, języki ludów pochodzenia giermańskiego: niemiecki, holenderski, angielski, fryzyjski, duński, szwedzki, norweski, islandzki.

Giermańskość, cecha Niemców, przynależenie do Giermanów.

Giermek, węg., pomocnik rycerza, noszący za nim broń a. rynsztunek; figura w szachach (= laufer).

Gierokomika, gr., sztuka pielęgnowania starości.

Gieront, gr., dosł. starzec; w starożytnej Sparcie członek Gieruzji.

Gierować, nm., przycinać listwę aby z niej zrobić ramkę, spajać ją w winklach (w kątach).

Giers, Giersz, nm., groch zielony, podagrycznik.