Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/292

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


rząd do mierzenia działania małych nabojów elektrycznych (fig.).

Elektromotor, gr., przyrząd, maszyna do wytwarzania elektryczności.

Elektromotoryczna, Elektromotryczna, Elektrowzbudzająca, Elektrobodźcza, gr., siła = przyczyna występowania dwu rodzajów elektryczności przy zetknięciu dwu ciał różnorodnych.

Elektron, gr., podług Williama Crooksa atom elektryczny, co do wielkości równy dwutysięcznej cząstce atomu wodoru, łączący ś. z atomem materji.

Elektrooptyka, gr., badanie związku pomiędzy elektrycznością a światłem.

Elektropunktura, łć., leczenie chorych elektrycznością, puszczoną przez igły, wetknięte w ciało, galwanopunktura.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Elektroskop.png

Elektroskop, gr., przyrząd, służący do rozpoznania, czy dane ciało jest naelektryzowane, czy nie (fig.).

Elektrostatyka, gr., nauka o równowadze sił elektrycznych, w zwykłym znaczeniu o elektryczności statycznej (wywołanej przez tarcie).

Elektrotaktyzm, gr., zdolność oddziaływania organizmu na prądy elektryczne, galwanotaktyzm.

Elektrotechnik, gr., uczony lub technik, pracujący nad zastosowaniami elektryczności; budujący aparaty elektrotechniczne.

Elektrotechnika, gr., umiejętność zastosowania elektryczności do celów praktycznych w rzemiosłach i przemyśle (oświetlenie, telefon, telegraf i t. d.).

Elektroterapja, gr., leczenie za pomocą elektryczności.

Elektrotypp. Galwanotyp.

Elektrotypja, gr., klisze miedziane (galwanoplastyczne) otrzymane drogą elektryczności, z których można drukować.

Elektrownia, gr., zakład fabryczny do wytwarzania energji elektrycznej (dla oświetlenia, tramwajów, do użytku przemysłowego i t. d.).

Elektrowzbudzająca, gr., siła; p. Elektromotoryczna; e. siła polaryzacji = przyczyna powodująca przy elektrolizie powstanie prądu elektrycznego o kierunku przeciwnym do tego, który dokonał rozkładu.

Elektryczność, gr., przyczyna (pewna forma energji), powodująca w ciałach stan elektryczny, który się objawia przez przyciąganie i odpychanie ciał naelektryzowanych, zjawisko świetlne, rozkład chemiczny, gwałtowne wstrząśnienia i t. p.; e. szklana czyli dodatnia = rodzaj elektryczności, występującej na szkle potartym; e. żywiczna czyli ujemna, rodzaj elektryczności, występujący w potartej lasce żywicznej; e. statyczna = wywołana przez tarcie; e. galwaniczna czyli woltaiczna = wywołana przez działanie chemiczne, inaczej dynamiczna.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Elektryczny.png
M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Elektryczny 2.png
M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Elektryczne światło.png
M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Elektryczne światło żarowe.png

Elektryczny, gr., wytwarzający elektryczność, elektrycznością poruszany, spowodowany elektrycznością (iskra e-a), tyczący się elektryczności; e. element; p. Element; przyrząd do wytwarzania i zbierania elektryczności; e. baterja a. stos e., pewna ilość elementów e-nych połączonych w jedną całość (2 fig.); zawierający w sobie elektryczność (zbiornik e., ryba e-na: drętwa, drętwik); ciało e-ne, ciało znajdujące się w stanie elekryczności; jajko