Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/133

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


C. śpiewać, przen. spuszczać z tonu, pokornieć, ubożeć.

Cienkorunny, mający wełnę cienką, delikatną.

Cienkusz, trunek slaby, lekki, zawierający mało alkoholu, lura: i mączka, osiadająca na dnie przy robieniu piwa; brzeczka rozcieńczona; piwo pośledniego gatunku; lekkie piwo, wino, miód.

Ciennik, altanka cienista, miejsce cieniste; parasolik, umbrelka.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Cień.png

Cień, przestrzeń pozbawiona światła, tworząca się, gdy pomiędzy przedmiotem oświeconym a świecącym, umieścimy przedmiot nieprzezroczysty, niedopuszczający promieni świetlnych: ciemnawa smuga, padająca od przedmiotu w kierunku przeciwnym od światła (fig.): ciemne miejsce na obrazie; miejsce cieniste, chłódek; rzecz marna, błahostka, ułuda, złuda: slaby pozór czego: zła strona charakteru, plama, zmaza; niesława, podejrzenie; rzecz, objaw smutny, niewesoły; mara, wyobrażenie w myśli nieboszczyka; duch, dusza człowieka po śmierci; ślad, resztka (C. dawnej wielkości); słabe wyobrażenie, niepochwytna postać czego: najsłabszy pozór, zbytnia obawa (bać się swego C.); nie odstępowanie kogo, naleganie natarczywe (chodzi za mną jak C.); zły wygląd, mizerne wyglądanie, wielkie wychudnienie (wygląda jak C.): zupełny brak czego, nieistnienie (niema w tem C. prawdy; niema w nim C. zarozumiałości); skromne stanowisko, usuwanie się (trzymać się w cieniu; ochrona, opieka, protekcja); C-ie chińskie — p. Chińskie.

Cieńczeć, cienieć, stawać się cieńszym, chudszym, subtelnieć, szczupleć; głos C-eje = staje się łagodniejszym, nie tak grubym, miększym; zmniejszać się, maleć.

Cieńczyć, czynić cieńszym, zmniejszać, ubożyć: do gęściejszego płynu dolewać wody lub płynu mniej tęgiego, rozcieńczać aby był słabszym, rzadszym.

Ciepcio, w wyr. dziecinnem = ciepło.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Cieplarnia.png

Cieplarnia, szklarnia, oranżerja, budynek o jednej lub kilku ścianach oszklonych, urządzony z kanałami ogrzewalnemi do przechowywania kwiatów zimą i hodowli roślin, niewytrzymujących naszego klimatu (f.).

Cieplarniany, należący do cieplarni; wyhodowany w cieplarni: rosnący w ciepłych krajach a hodowany tutaj w cieplarni; egzotyczny; którego trzeba chronić, delikatny, sztuczny, pełen wygód.

Ciepleć, stawać się cieplejszym, ocieplać się: ogrzewać się.

Cieplica, łaźnia: w lm. C-e, źródła cieple, lecznicze, termy.

Cieplić, ogrzewać, grzać, ocieplać.

Cieplik, fiz., (według dawniejszego błędnego pojęcia) materja stanowiąca istotę ciepła.

Cieplny, fiz. od Ciepło; C. promienie = wysyłane przez ciało wydające ciepło.

Ciepluchny, cieplusieńki, ciepluśki, cieplutki, bardzo ciepły, przyjemnie ciepły.

Ciepławy, nieco ciepły, letni.

Ciepło, siła powstająca w ciele wskutek ruchu jego cząsteczek i objawiająca się temperatura tegoż ciała: podwyższeniem albo zniżeniem (t. j. zimnem); fizyczna przyczyna powodująca wrażenie