Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/1054

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Oświęcać, dok. Oświęcić; kropić wodą święconą, poświęcać; wyświęcać na księdza.

Oświnić, opaskudzić, oplugawić.

Ot!p. Oto.

Otaborować, otoczyć taborem, wozami.

Otaczać, dok. Otoczyć; tocząc obrabiać, ogładzać; obwodzić, opasywać, okrążać, oprowadzać, okalać, obejmować; obskakiwać, obstępować, opadać, stawać a. stać dokoła kogo a. czego; okrywać, obejmować ze wszystkich stron; o. ś., otaczać siebie, okrążać ś., opasywać ś., ogradzać ś.; mieć kogo koło siebie, gromadzić kogo koło siebie.

Otaflować, pokryć wkoło taflami.

Otagra, gr., artretyzm w uszach.

Otaksować, oznaczyć cenę, wartość czego.

Otalgja, gr., ból nerwowy w uszach.

Otamować, obwieść tamą.

Otańcowywać, Obtańcowywać, dok. Otańcować, Obtańcować; tańczyć ze wszystkiemi po kolei, tańcząć okrążać.

Otapiać, Obtapiać, dok. Otopić, Obtopić; topić dokoła; o. ś., stapiać ś. dokoła.

Otarasować, opasać, ogrodzić jakby tarasem, obarykadować; o. ś., ogrodzić ś., obwarować ś.

Otarcie, wytarcie po wierzchu, starcie; przesunięcie ś. koło kogo a. czego z dotknięciem ś. go; skaleczenie naskórka, starcie, zetknięcie ś.; oswojenie ś. ze zwyczajami, ogładzenie, okrzesanie, wyrobienie.

Otargać, Obtargać, targnięciem obedrzeć, oderwać, obszarpywać; przen., układać, ogładzać.

Otarganiec, obszarpaniec, oberwus.

Otargnąćp. Otargać.

Otarty, imiesł. od Otrzeć; oswojony ze zwyczajami, obznajmiony ze stosunkami, ogładzony, doświadczony.

Otaśmować, obszyć, obwieść taśmą.

Otawa, trawa, po raz drugi rosnąca na łące skoszonej, i siano z takiej trawy, potraw.

Otawić ś., zazielenić ś., rozkrzewić ś.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Otąg.png

Otąg, roślina z rodziny opuncjowatych, kaktus (fig.).

Otchłaniowy, Otchłanny, znajdujący ś. w otchłani; bezdenny, niezgłębiony, niezgruntowany.

Otchłań, przepaść, bezdeń, piekło.

Otchnąć, owionąć tchem, ozionąć, zarazić tchem.

Otęczać, tęczą otaczać.

Otępiałość, bezwładność, obojętność.

Otępiały, nie czujący, odrętwiały, bezwładny.

Otępieć, stać ś. tępym, stępić ś.; stać ś. nieczułym, obojętnym.

Otępienie, zniedołężnienie umysłowe (np. ze starości).

Otężać, Otężyć, czynić tęgim, sztywnym.

Otężałość, stężenie.

Otężały, który otężał, stężały.

Otężeć, zesztywnieć, stężeć.

Otężyćp. nied. Otężać.

Otjatrja, gr., część medycyny, zajmująca ś. chorobami uszu i ich leczeniem.

Otkaćp. Obetkać.

Otłaczać, dok. Otłoczyć; silnie obkładać naokoło czego, przytłaczać.

Otłoczyny (-yn), paździerze, paklepie.

Otłuc, Obtłuc, tłukąc, obić, wybić z czego; obić brzegi, utrącić, wyszczerbić; o. o co = uderzyć o co.