Strona:Karol Szajnocha-Lechicki początek Polski.djvu/020

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


także znaczenie prawa, i przechodzi w takim razie w rzeczownik złożony lag-man, prawnik lub sędzia, a ten wyraz lag-man bywał niegdyś pisany czasem lah-man (Lappenb. I. 602), czasem lachman albo lachiman (Geijer I. 122).
Dzisiejszy szwedzki rzeczownik lag towarzystwo lub prawo pochodzi od tego samego pierwiastku laegga, kłaść, do którego należało także dawniejsze słowo laega, zasadzka, insidiae a odpowiedni temu rzeczownik dalszy lachinones (Eccard Lex sal. str. 40), ludzie stawiający zasadzki, insidiarum structores, przedstawia wyraźnie brzmienie ch zamiast g.
Nie podlega więc wątpliwości, iż słowo lag brzmiało niegdyś powszechnie lach. Dlatego zgodnie z „najdawniejszą formą” przytoczonych tu przykładów (ge)lach, lach(man), lachiman, lachinones, będziemy odtąd pisali je zawsze lach. Teraz nieco więcej o rozmaitych sposobach używania go dzisiaj w znaczeniu towarzystwo, a dawniej także w znaczeniu towarzysz i zasadzka.
Wymieniony powyżej źródłosłów laegga, kłaść, składać, znaczy jeszcze 2) zawierać układ, pangere, pacisci, 2) stawić sidła albo zasadzki, insidiari 4) oblegać, obsidere 5) bić,