Strona:Karol Szajnocha-Lechicki początek Polski.djvu/019

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


A co tu przytoczono o głoskach g i ch w ogólności, to powtarza się jeszcze w poszczególnym wyrazie północnym lag dziś towarzystwo, niegdyś także towarzysz. Pochdzi on od szwedzkiego pierwiastku laegga', kłaść, składać, w starożytnym języku gockim lagian, w dzisiejszej niemczyźnie legen, a czas przeszły tegoż niemieckiego legen, mający właśnie tężsamą formę lag, wymawia się podziśdzień w niższej niemczyźnie, i wymawiał się niegdyś powszechnie — lach, jak to widzimy w Bothona Kronice saskiej (Leibn. Scr. Brunsv. III, 288 etc.), gdzie ustawicznie: Wedekint lach, Karle lach, zamiast Wedekint lag, Karle lag i tp.
Szwedzki rzeczownik lag powtarza się w dzisiejszem słowie niemieckiem gelag, podobnież towarzystwo, gesellschaft (przypadek ge, nie zmieniający zwykle znaczenia, np. sang = deschrey, lind = gelind i tp. jest to według Wachtera glossar. pod tym wyrazem, jedynie znamieniem zbiorowaości), a to niemieckie słowo ge-lag pisało się niegdyś najpowszechniej ge-lach, ob. słowniki Frischa, Wachtera, Adelunga i tp.
Szwedzki wyraz lag, towarzystwo, miewa