Strona:Antoni Lange - Pogrobowcom.djvu/39

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


Ponad krzyże męczenników,
Ponad bicze niewolników —
Wcielon w duchy buntowników —

Wywołany dziejów wieczem,
Oto w sercu wstał człowieczem
Biały anioł z krwawym mieczem!

Jako miłość taki czysty,
Jak świadomość — przeźroczysty,
Jako życie — tak wieczysty!

Jak żałoba — taki smutny,
Jako zemsta — tak okrutny,
Jako śmierć — tak absolutny!