Słownik etymologiczny języka polskiego/zawiewka

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

zawiewka, zawierucha, zawartka, wszystkie trzy o ‘burzy, niepogodzie’; pierwsze od wiać, p. (»drży, wyglądając srogiej na dom swój zawiewki«, »nową coraz cierpię złej fortuny zawiewkę«, Potocki); drugie od wrzeć, p.; trzecie od wart, wartki (wiercieć), p.; u Czechów tylko záwieje, ‘śnieżyca’.