Słownik etymologiczny języka polskiego/wrota

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

wrota, wrotny, wrotnictwo (‘urząd wrotnego’); od tegoż pnia wer- (p. wrzeć, zawrzeć) co i wierzeje (p.); prasłowo; cerk. wrata, rus. worota, itd., z *wor-ta (przyrostki -t- łączą się często ze pniem o wokalizacji o); litew. wartai, ‘wrota’, wartininkas, ‘wrotny’ (właściwie ‘wrotnik’). Do wrota niema liczby pojedynczej; wedle wrót i drzwi ją u nas straciły.