Słownik etymologiczny języka polskiego/tyle

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

tyle, tyleż, tylko; tyli i tyci z mnóstwem odmian; tyloletni; zastąpiło (wedle ile, ilko) dawne toľ, toliko, u wszystkich innych Słowian ogólne; jest i tele, telko, teli (wedle jele, jelko), brak tolko (jak i togo nie mamy już od 14. wieku: tego wedle jego). Już w biblji obok zwykłego telko a rzadkiego teleż: tylko, tylkiej i tylkież (tyleż) ‘tylekroć’; tyle na początku 15. wieku w rotach. Inni Słowianie zachowali tolko, tol’, do dziś, cerk. tolik (‘tyli, tak wielki’), toliko, ‘tylko’, toliżde, ‘tylekroć’; czes. toliko, ‘tyle’. Urobione od zaimka wskazującego (p. ten); tak samo lit. tōlei, ‘dotąd, tak długo’, łac. talis, ‘taki’.