Słownik etymologiczny języka polskiego/trapić

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

trapić, strapienie, utrapienie, utrapiony; czes. trápiti, tak samo u Słowieńców i Serbów; od trap- (por. rus. torop, toropiť, ‘nukać kogo, aby spieszył’), z torp- (w polskiem -ra- zamiast -ro-, jak nieraz; por. władać, a p. utropiony), do terp-, ˘rp-, w cierpieć (p.).